آسیب‌شناسی ورزشی

برای اینکه بتوان آسیب های ورزشی را تشخیص داد ابتدا باید از آناتومی بدن مثل مفاصل، استخوان ها، تاندون ها، لیگامنت ها و عضلات آگاهی نسبی داشت

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

اسکلت انسان از استخوان های زیادی تشکیل شده، و انسان برای حرکت و انجام امور روزمره احتیاج به حرکت این اسکلت استخوانی دارد

اما ساختار استخوان برای حرکت بسیار سخت، بدون انعطاف و غیر قابل تغیر حالت میباشد، بنابر این برای حرکت احتیاج به لولاهایی در نقاط لازم دارد که مفصل نامیده میشوند

این لولاها محل اتصال استخان ها به هم میباشد، که توسط لیگامنت ها، کپسول مفصلی، عضلات و تاندون ها کنار هم نگه داشته میشوند و توسط غضروف ها، مایع سینوویال، کیسه های بورس و عضلات حرکاتشان تسهیل میشود

هر کدام از اجزایی که اسم برده شد کارایی خاص خود را دارند

لیگامنت ها(رباط):

بافت محکم و انعطاف پذیری از دسته بافت همبند و سلول های فیبروبلاست و جنس کلاژن تشکیل شده است، این بافت به صورت رشته های بسیار متراکم کنار هم تشکیل میشود و از دو طرف به استخوان های اطراف مفصل یعنی جایی که انتهای دو استخوان به هم میرسند متصل میشود و مانع از دررفتگی اسخوان ها در مجاورت هم میشوند و باعث پایداری و ثبات مفصل میشوند که انواع مختلف دارند

آسیب وارد شده به لیگامنت را اسپرین می نامند که در بخش آسیب ها کاملا توضیح داده خواهد شد

کپسول مفصلی:

بافت پیوندی که مانند یک کیسه سرتاسر مفصل را احاطه میکند و انتهای دو اسخوان را کامل در بر میگیرد و یک محیط ایزوله و غیر قابل نفوذ ایجاد میکند

تاندون ها :

عضلات از هزاران و سلول طولی نازک تشکیل شده که دور تا دور این سلول ها را بافت پیوندی احاطه کرده، در انتهای عضلات این هزاران بافت های پیوندی به هم میپیوندند و تاندون یا زردپی را تشکیل میدهند، این تاندون ها از دو طرف به استخوان های مجاور متصل میشوند و نیروی تولید شده در عضلات را به استخوان دو طرف مفصل انتقال میدهد و باعث حرکت استخوان ها نسبت به هم میشود

آسیب تاندون را استرین مینامند که در بخش آسیب ها کاملا توضیح داده خواهد شد

غضروف:

غضروف بافت همبند و نیمه سفت با خاصیت ارتجاعی است به علت داشتن مقادیر زیاد کندروتین، که سلول های کندروسیت ان را تشکیل میدهند. غضروف روی سر استخوان هایی که در مفصل روبروی هم قرار میگیرند را میپوشاند و باعث کاهش اصطکاک بین انها و حرکت راحت استخوان ها روی هم میشود و از ساییدگی و خوردگی آنها جلوگیری میکند که اگر غضروف کاهش یابد و استخوان ها به هم سایش داشته باشند آرتروز ایجاد میشود و چون بدون عروق است و خونرسانی مستقیم ندارد ترمیم ان بسیار زمانبر و طولانی و گاهی غیر ممکن که انواعی دارد:

غضروف موجود در مفاصل غضروف شفاف یا هیالین است، غضروف رشته ای در منیسک ها و دیسک های بین مهره ای و غضروف الاستیک در اپیگلوت و لاله گوش

مایع سینوویال:

یک مایع غلیظ و چسبناک است در داخل کپسول مفصلی که باعث لیز شدن غضروف های مفصلی برای حرکت روانتر میشود، و وظیفه تغذیه غضروف نیز بر عهده ان است

کیسه های بورسا( کیسه زلالی):

در اطراف مفاصل موقع حرکت ساختارهای زیادی در حال حرکت هستند، کیسه های بورس از غشای خارجی فیبروزی و غشای داخلی سلول های سنگفرشی سینوویال تشکیل شده که این سلول ها مایع سینوویال داخل کیسه ترشح میکنند

کیسه بورس در نقاطی قرار میگیرند که تو بافت با هم تلاقی دارند و اصطکاک بین انها را کاهش میدهد

که میتواند بین اسخوان و بافت نرم مثل پوست و استخوان، عضله و استخوان، لیگامنت و استخوان قرار بگیرد

تورم کیسه های بورس را بورسیت مینامند که در بخش آسیب ها کاملا توضیح داده خواهد شد

عضلات:

عضلات از هزاران ومیلیون ها سلول و میوفیبریل های بسیار ریز تشکیل شده، که دور هر کدام از سلول ها غشای نازکی و بافت همبند وجود دارد که در انتهای هر عضله این غشاها به هم میپیوندند و طناب های محکمی به نام تاندون تشکیل میدهند که این تاندون ها به استخوان های مجاورهر مفصل وصل میشوند و باعث انتقال نیروی تولید شده در سلولهای عضلانی به استخوان ها میشوند و در نتیجه باعث حرکت اسخوان ها میشوند

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

بعد از آشنایی با این ساختارها میتوان دریافت آسیب های مفاصل که باعث احساس درد و رنجش در آنها میشود میتواند محصول آسیب به هر کدام از این بافت ها باشد، که بعد از شناسایی میتوان به درمان آنها پرداخت

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

استرین صدماتی که بر واحد عضلانی تاندونی(حرکتی) وارد می آید، در صورتی که اسپرین صدمات وارد بر رباط یا لیگامنت(فاقد حرکت) است

استرین صدمات وارده به قسمتی از واحد عضلانی تاندونی(عضله، تاندون، محل اتصال استخوان و تاندون، محل اتصال تاندون به عضله)، همچنین استفاده بیش از اندازه از واحد عضلانی تاندونی ممکن است نوعی آسیب ایجاد کند که آن را استرین مزمن می نامند، اگر استرین بر اثر فشار زیاد یا یک ضربه شدید ایجاد شود آن را استرین حاد می نامند.

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

استرین درجه یک، درجه دو و درجه سه

در استرین درجه یک شدت صدمه کم بوده و جزئی واحد عضلانی تاندونی آسیب میبیند، در درجه دو آسیب بیشتر است و در درجه سه آسیب بسیار شدید است

استرین معمولا در ضعیف ترین قسمت واحد عضلانی تاندونی ایجاد میشود که معمولا محل اتصال تاندون به عضله یا تاندون به استخوان است

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

به علت استفاده بسیش از حد از از واحدهای عضلانی تاندونی اتفاق می افتد، استفاده بیش از حد باعث خستگی مفرط عضله و تاندون میشود و در پی خستگی تشنج در تارهای عضلانی، التهاب تارها و کم خونی عضلانی ایجاد میشود

معمولا پیشگیری بهتر از درمان است که امادگی جسمانی مهمترین عامل پیشگیری از آن است که شامل بهبود قدرت و استقامت است و اگر هر نوع آسیب استرین ایجاد شد درمان آن تقریبا مشابه است:

گرمای موضعی 2- تزریق در موضع 3- حمایت قسمت صدمه دیده 4- استفاده ار داروهای ضد انقباضات غیر ارادی

در شرایط آسیب باید بلافاصله تغیر در نوع فعالیت بدنی ایجاد شود و اگر به تمرینات قبلی ادامه داد آسیب استرین پیشرفت خواهد کرد و به مرور باعث جلوگیری از ادامه فعالیت ورزشی خواهد شد، پس استراحت و ممانعت از فعالیت مهمترین بخش درمان خواهد بود

در بعضی موارد عدم انعطاف پذیری باعث استرین میشود برای مثال سختی عضلات پشت و به جلو خم نشدن بدن و عدم لمس زمین و نوک انگشتان پا، یا سختی عضلات همسترینگ و عدم باز شدن کامل مفصل زانو، در این شرایط باید انعطاف پذیری را افزایش داد تا مانع فشار زیاد و ایجاد استرین شود

اگر استرین ادامه یابد و درمان نشود ممکن است به تنوسینوویست تبدیل شود و نیاز به عمل جراحی باشد

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

تفاوت آن با استرین مزمن در نحوه ایجاد آن است که معمولا یک ضربه همراه با نیروی شدید یا یک نیروی شدید بیشتز از نیرویی که عضله تاندون تحمل آن را دارند، به وجود می آورد، یکی از نشانه های مهم پارگی تارهای عضلانی است

اگر آسیب کم باشد با حمایت اندام آسیب دیده به بدن فرصت داده میشود که خود را بازسازی کند اما در صورت آسیب شدید ممکن است به عمل جراحی نیاز باشد

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

مقدار پارگی کم در حد چند تار عضلانی و مقداری درد و کاهش ناچیز در عملکرد عضله که ناشی از تورم و تجمع ترشحات است

در این حالت حرکت فعال و کشش باعث درد در عضله میشود که آزمایشی است برای تشخیص استرین درجه یک

در قدرت و محدودیت حرکتی خیلی تاثیر ندارد بیشتر استقامت را کاهش میدهد، و احتیاجی به دارو نیست

بهترین روش درمان جلوگیری از حرکت و حمایت عضو آسیب دیده

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

تشخیص از درجه یک با توجه به ظاهر این دو نوع استرین صورت میگیرددر استرین درجه یک قدرت پایین نمی آید اما در درجه دو چون آسیب دیدگی بیشتر است قدرت به طور قابل توجهی کاهش می یایبد، این کاهش قدرت میتواند بین 10-90 درصد باشدف همچنین خونریزی و ایجاد کبودی و تورم نیز به میزان متوسط وجود دارد

درمان استرین درجه دو باید حتما صورت گیرد، درمان موضعی: گذاشتن کیسه آب یخ رو موضع و تزریق لیدوکائین موضعی، سپس حمایت عضو آسیب دیده که بسیار مهم است، که شامل جلوگیری از حرکت به کمک آتل یا بانداژ، که چون بهبود تاندون های آسیب دیده بسیار آهسته است چند هفته ادامه دارد

پس از درمان شروع فعالیت باید به دقت و بسیار ملایم صورت گیرد، نباید فعالیت به آستانه درد برسد، اگر درمان کامل نشود تبدیل به آسیب مزمن میشود

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

در این استرین قسمتی از تاندون یا عضله پاره میشود، عملکرد عضله در استرین درجه 3 تقریبا کامل از بین میرود، و خونریزی و کبودی گشترده ای ایجاد میشود، ممکن است با لمس قابل تشخیص باشد و محل پارگی فرورفته شود، اگر تاندون کامل جدا شود عضله در یکی از سمت های متصل شده به استخوان جمع میشود، و به حالت برآمده پدیدار میشود، مثلا پارگی عضله دو سر بازویی یا همسترینگ

در صورت پارگی باید پارگی ایجاد شده توسط جراحی اصلاح گردد و بین 6-10 هفته استراحت کرده، و بعد به صورت ملایم به فعالیت برگشت

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

وقتی فشار وارد شده به رباط بیش از توان تحمل آن باشد تارهای رباط دچار صدمه خواهد شد، وظیفه لیگامت مانع از حرکات غیر طبیعی مفصل و افزایش پایداری و استحکام آن است، پس وقتی حرکتی غیر طبیعی حال چه اندازه نیروی آن و چه زاویه نامناسب آن و حتی ضربات فیزیکی درمفصل ایجاد شود احتمال آسیب لیگامنت بالا میرود

وقتی نیرو ی نامتعارف به لیگامت وارد شود، لیگامت آن نیرو را به یکی از دو محل اتصال به استخوان ها منتقل

می کند، حال اگر نیرو زیاد باشد ممکن است باعث کنده شدن قسمتی از استخوان در محل اتصال لیگامنت شود که

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

اگر نیروی وارده باعث پاره شدن تعداد بسیار کمی از تارهای لیگامنت شود خونمردگی ضعیف همراه با تجمع فیبرین ایجاد خواهد شد، و فیبروبلاست ها فیبرین ها را مورد حمله قرار داده و باعث بهبود لیگامنت خواهند شد و مقدار کمی خونمردگی ممکن است ایجاد شود، و کاهش قدرت اندک است، برای بهبودی کاهش فعالیت و جلوگیری از به درد رسیدن قسمت آسیب دیده حائز اهمیت است

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

اگر صدمه شدیدتر باشد تعداد بیشتری از تارها دچار پارگی میشوند در نتیجه رباط عملکرد خود را به طور قابل ملاحظه ای از دست میدهد، در این آسیب خونمردگی بیشتری ایجاد میشود، برای درمان باید از عضو اسیب دیده حمایت شود که به مدت 6-10 هفته است

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

اگر رباط به طور کامل پاره شود عملکرد آن کامکلا از بین خواهد رفت در این حالت خونریزی زیادی در موضع ایجاد خواهد شد که باعث تورم شدیدی میشود، در این حالت معالجه باید سریع انجام شود، و بهبود لیگامنت بسیار کند چرا که خونریزی مستقیم ندارد و با آب میانبافتی تغذیه میشود و پی از بهبودی استحکام قبل خود را نخواهد داشت

در این نوع آسیب جراحی لازم است و قرار دادن لیگامنت ها رو بروی هم و فیکس کردن آنها و حمایت از عضو آسیب دیده

اگر درمان به طور ناقص انجام شود احتما وقوع مجدد صدمه بالا میرود و به تدریج مفصل به یک مفصل بی ثبات تبدیل خواهد شد

درمان:

حمایت از عضو آسیب دیده که هر چه درجه اسپرین بالاتر باشد مدت زمان حمایت افزایش می یابد، که برای درجه دو معمولا بین 6-10 هفته است، اما در درجه سه باید عمل جراحی صورت گیرد

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

آسیب دیدگی میتواند جزئی باشد و قسمت کوچکی از مفصل را درگیر کند یا اینکه کلی باشد و کل مفصل را درگیر کند که به آرتروز می انجامد

آسیب های جزئی به این دلایل میتواند ایجاد شود: خودبخودی و بدون دلیل، به دلیل استفاده از داروهایی مانند کورتون ها، به دلیل ضربه، تروما یا آسیب دیدگی ورزشی و یا سبک زندگی غلط

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

درجه یک: در این حالت غضروف بسیار خفیف آسیب دیده و مشکلی وجود ندارد

درجه دو: در این حالت سطح غضروف از حالت صیقلی درامده و شکاف هایی سطح ان ایجاد میشود که به اصطلاح غضروف رشته رشته گفته یمشود

درجه سه: در این حالت غضروف نسبت به حالت عادی خود بسیار نازک شده است

درجه چهار: در این حالت غضروف کاملا از بین رفته و استخوان های زیر غضروف مشاهده میشود

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

درد، گیر کردن قطعات غضروف جدا شده لای مفصل، تورم، خالی کردن زانو

غضروف از بافات هایی است که در کل زندگی یک بار به وجود می آید، چون خاصیت ترمیم و بازسازی خود را ندارد و آن به این دلیل است که رگ خونی درآن وجود ندارد و در نتیجه تغذیه نمی شود، پس تمام اقداماتی که برا درمان آسیب غضروف انجام میشود برای ایجاد بافتی مشابه غضروف است که تا حدی کار آن را انجام دهد

اسیب های غضروف با تغیراتی که در سطح صیقلی غضروف ایجاد میکنند به مرور باعث می شوند که دو استخوان به هم نزدیک و در ادامه به بهم ساییده شوند که منجر به آرتروز میشود

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

دردرجه اول معاینه بالینی و فیزیکی، عکس رلدیولوژی، mri

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

اولین و مهمترین درمان تغیر سبک زندگی است که برای آسیب های جزئی بسیار مفید است

یکی از درمان های مورد استفاده، دبریدمان یا برداشتن قسمت آسیب دیده غضروف توسط آرتروسکوپ است که باعث شود سطح غضروف صیقلی و ایجاد ارترووز به تاخیر بیفتد

روش دیگر ابریشن کندوپلاستی یا میکرو فرکچر است، در این روش قسمتی از استخوان که به سمت بیرون آمده توسط ابزار خاصی تراشیده میشود یا با میکروفرکچر شکستگی های بسیار کوچک و میکروسکوپی داخل استخوان ایجاد میشود که باعث تحریک ناحیه و ورود سلول های خونی و استم سل ها میشود که به بازسازی و غضروف سازی خود می انجامد

روش پیوند غضروف:شامل پیوند کندروسیت، پری کنرال گرافت و کندوسیت های اتولوگ هستند

در آسی دیدگی های شدید پیوند غضروف از خود فرد میتواند انجام شود، امروزه حتی از افراد هم دیگر میتوان غضروف پیوند زد

استفاده از سلول بنیادی: که در حال تحقیقات است که غضروف را به وسیله آن بسازند

پس تمام داروهایی که تحت عنوان غضروف ساز وجود دارند توانایی بازسازی غضروف را ندارند و فقط علائم بیماری را کاهش میدهند که با لغزنده کردن محل اتفاق می افتد

التهاب کیسه های زلالی(بورسا): بورسیت

بورسا کیسه ای دارای پرده سینویال و پر از مایع سینویالی است

حرکت بدن باعث افزایش اصطکاک بین اندام ها یی که روی هم قرار دارند میشود، بین این بافت ها اندام هایی به نام بورسا وجود دارد تا این اصطکاک را کاهش دهند، فشار بیش از حد یا ضربه به آنها و حتی عفونت باعث تورم و التهاب بورساها میشود که به آن بورسیت میگویند

بورسیت تورم کیسه های زلالی یا بورس است که علت اصلی ایجاد آن استفاده بیش از حد از مفصل میباشد، بورسیت میتوااند در آرنج، زانو، شانه، پاشته پا و لگن ایجاد شود، بیش از 150 بورس در بدن ما وجود دارد که بیشتر در

درد: بخصوص زمانی که قسمت آسیب دیده را حرکت میدهید

ورم: بدن برای اینکه آسیب را کنترل کند ترشح سول های خونی ناحیه را افزایش میدهد

دامنه حرکتی محدود:

ممکن است عفونت باعث بورسیت شود در این صورت علائم دیگری نیز خواهید داشت از جمله: قرمزی روی پوست، احساس گرما د رناحیه، تب و لرز

تشخیص:

معاینه فیزیکی:

تاریخچه بیمار: شغل و نوع فعالیت هایی انجام میدهد

سونوگرافی: برای تشخیص بورسس متورم

آزمایش خون: برای برسی وجود عفونت

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

استتراحت و انجام ندادن حرکات همیشگی، حرکت ندادن ناحیه آسیب دیده در زاویه های درد

استفاده از دراوهای ضد التهاب غیر استروئیدی مانند ایبوپروفن، ناپروکسن نهایتا تا 10 روز

یخ درمانی در ناحیه آسیب دیده، یخ پیچیده شده در حوله به مدا 15 دقیقه چند بار در روز

عفونت باشد استفاده از آنتی بیوتیک

تزریق کورتیکواستروئید برای کاهش التهاب

و در موارد محدود که قابل درمان نباشد جراحی و خارج کردن بورس

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

در مفصل اگر استخوان هایی که در مجاورت یکدیکر قرار دارند تغیر زاویه دهند یعنی از محل اصلی خود خارج شوند دررفتگی مینامند، بیشتر زمانی اتفاق می افتد که لیگامت ها نتوانند نیرویی که به مفصل وارد میشوند را تحمل کنند و کارایی خود را از دست دهند، و نتوانند استخوان ها را د رمجاورت هم حفظ کنند، اگر تغیر محل استخوان ها اندک باشد و مفصل مقداری کارایی خود را داشته باشد همراه درد دررفتگی ناقص است، و اگر کامل از جای خود خارج شود دررفتگی کامل اتفاق افتاده است

در درفتگی پارگی لیگامنت یا رباط حتما اتفاق می افتد چرا که لیگامنت ها طراحی شده اند که استخوان ها از جای خود حرکت نکنند و اگر حرکت کنند حتما آسیب خواهند دید، حال اینکه چه مقدار پارگی بستگی به پارامترهای متنوعی دارد، اگر لیگامنت آسیب نبیند احتمالا قبلا پارگی داشته داشته است و دررفتگی کهنه می نامند، تشخیص دررفتگی حاد از مزمن مهم است چرا که بعضی از دررفتگی های حاد ممکن است به عمل جراحی داشته باشد

در این حالت اسپرین ( آسیب لیگامنت) ایجاد مشود، که در بخش لیگامنت کامل توضیح داده شده است

تشخیص:

بیشتر با معاینه بالینی و لمس استخوان های اطراف مفصل تشخیص داده میشود، با توجه به میزان آسیب میتواند متفاوت باشد، اما تشخیص قطعی با عکس رادیوگرافی است از نمای روبرو و کناری مفصل

علائم:

درد، بی حسی، محدودیت حرکتی، بسته به نوع آسیب تورم و خونریزی که باعث کبودی میشود

درمان:

اولین قدم درمان جا اندازی مفصل است، در درجه اول به صورت بسته و اگر قطعاتی از بافت ها در داخل مفصل گیر افتاده باشد بهصورت باز انجام خواهد شد، معمولا با بی حسی موضعی و در مواردی با بیهوشی انجام خواهد شد

بعد از جا اندازی مفصل باید لیگامنت های آسیب دیده را درمان کرد که در موارد بسیار کمی نیاز به عمل جراحی دارد، یعنی زمانی که کاملا پاره شده باشد

لیگامنت ها در محل با درمان های حمایتی جوش خواهد خورد، که ممکن است چندین هفته طول بکشد، باید در این مدت مفصل به آرامی حرکت داده شود تا دچار خشکی مفصل نشویم

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

خونریزی در بافت آسیب دیده که به علت پاره شدن رگ هاست کبودی نامیده می شود، به دنبال آن ممکن است تورم و التهاب وجود داشته باشد، کبودی سطحی و عمقی ممکن است باشد، اگر رگ های زیر پوست بر اثر ضربه دچار پارگی شوند کبودی سطحی اتفاق می افتد که معومولا ضربه روی استخوان باعثش میشود، اما اگر ضربه بر روی عضلات وارد شود عروق بافت های عمقی تر پاره میشود و کبودی عیمقی خواهد شد

برای درمان کبودی باید تا دوازده ساعت از فشار و سرما استفاده کرد، و بعد از ان زمانی که مطمئن شدیم خونریزی قطع شده است از گرما برای ادامه درمان میتوان استفاده کرد، میتوان با استفاده از تزریق داروهایی در محل سرعت خروج خون از ناحیه را زیاد کرد

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

تفاوت خونمردگی و کبودی این است که خونمردگی برامده سفت و دردناک است، و عوارض جدی دارد

اما کبودی سطح کاملا صاف و عوارض چندانی ندارد

جمع شدن خون در یک فضای محدود خونمردگی نامیده می شود، در خونمردگی خون با فشار زیاد بافت های اطراف را کنار زده و فضایی برای خود ایجاد میکند، خونرمردگی به سطحی و عمقی تقسیم میشود، خود خونمردگی یک مکانیسم دفاعی است، یعنی خونمردگی باعث فشار به رگ ها شکسته و آسیب دیده میشود و از ادامه خونریزی جلوگیری میکند، پس زمانی آن را درمان میکنیم که مطمئن شویم که خونریزی قطع شده است

برای این کار چند مرحله انجام میدهیم

برش خونمردگی

خارج کردن خون توسط سرنگ

تزیریق هیالورونیداز hyaluronidase)):

در قسمت هایی از بدن که خونرسانی در آن ضعیف است و عروق کمی دارد بهبود خونمردگی ممکن است تا چندین ماه طول بکشید در این صورت بهتر است از داروهایی که نفوذپذیری خون را افزایش داده باعث میشوند خون هر چه سریعتر از موضع خارج شود استفاده شود

اگر خون در محل لخته شده باشد خارج کردن لخته دوره درمان را کوتاه میکند، از عوارض خونمردگی ایجاد بافت لیفی یا میوزیت اسی فیکن است

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

از عوارض خونمردگی و کبودی است، بعد این دو آسیب دیدگی ممکن است تغیرات شیمیایی در خون ایجاد شود و آن را به یک توده سخت و غیر متحرک کند

اگر میوزیت اسی فیکن در مراحل اولیه تشخیص داده شود میتوان از پیش روی آن جلوگیری کرد، به محض تشخیص باید از فعالیت عضله جلوگیری کرد و به آن استراحت داد، و برای درمان میتوان از گرما استفاده کرد، ماساژ روی محل آسیب دیده مجاز نمی باشد، در موارد حاد جراحی انجام میشود اما باید ابتدا تایخچه گرفته شود چرا که ممکن است با تومور استخوان اشتباه گرفته شود و جراحی فاجعه بار باشد

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

ضربات نزدیک به حداکثر و مداوم بر روی قسمت هایی از استخوتن باعث میشود سلول های استخوانی زیر ضربات حیات خود را از دست دهند که به آن استرس فرکچر میگویند

تعداد ضربات به شکلی است که سلول های آسیب دیده فرصت ترمیم خود را ندارند، مثلا دومیدانی کارها در ناحیه دیستال فیبولا یا نازک نی مبتلا به میشوند، یا حرکاتی مانند نیم پشتک، بالانس قوس و .... ممکن است همچین آسیب هایی را در ستونفقرات ایجاد کنند

بهترین درمان جلوگیری از فعالیت هایی است که این اسیب را ایجاد کرده اند، برای کاهش درد از کمپرس یخ میتوان استفاده کرد که از مصرف داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی مثل ایبوپروفن یا ناپروکسن مفیدتر است چرا که تحقیقات نشان داده این داروها در روند بهبود استخوان میتوانند اختلال ایجاد کنند به جای آنها میتوان از استامینوفن استفاده کرد

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

شکل درناکی از آرتروز است، در افرادی ایجاد میشود که میزان اسید اوریک یا اورات خونشان بالا میرود که در مردان شایع تر است

وقتی اورات که از تجزیه پورین ها ایجاد میشود در بدن افزایش یابد از طریق کلیه ها دفع میشود، اما اگر بیش از حد در بدن افزایش یابد و بدن و کلیه ها توان دفع آن را نداشته باشند، به صورت کریستال یا بلورهایی در اطراف مفاصل تجمع می یابندف که بسته میزان سختی این کریستال ها درد، تورم و التهاب در مفصل ایجاد میشود

درد نقرس معمولا با درد شست پا در یاعات اولیه صبح اغاز میشود، تماس با مفصل میتواند بسیار درناک باشد

درد معمولا در مفاصل انتهایی بدن مثل انگشتان پا و دست ایجاد میشود، که به خاطر دمای پایین این مناطق است که یکی از شرایط تشکیل کریستال ها است

دو نوع نقرس داریم نقرس اولیه که بدون هیچ الیلی ایجاد شده باشد، و نقرس ثانویه که به علت بیماری مزمن کلیه ایجاد میشود

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

ژنتیک:

اضافه وزن با عث افزایش تولید اورات میشود، همچنین منجر به فشار خون بالا، دیابت نوع دو و کلسترول بالا میشود، این عوامل میتوانند مقدار اورات دفع شده از کلیه ها را کاهش دهند

سن:

جنسیت: مردان نسبت به زنان بیشتر

مصرف برخی داروها: مثل ادراراورها، قرثص های فشار خون بالا مثل مسدود کننده های بتا و مهارکننده های ACE

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

ازمایش خون: سطح اورات

سی تی اسکن: برای تشخیص آسیب مفاصل، کریستال های تشکیل شده

آزمایش مایع سینوویال: مایع مفصلی و دیدن کریستال ها در آن زیر میکروسکوپ

درمان:

ابتدا باید درد در این ببیماری کنترل شود که فرد بتواند زندگی روزمره خود را ادامه دهد

برای کنترل درد از داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی (Nsaid) مانند ناپروکسی و دیکلوفناک که به مدت طولانی معمولا استفاده نمیشود چون باعث مشکلات گوارشی میشود

و داروهای استروئیدی برای افرادی که نقرس انها در مراحل پیشرفته است استفاده میشود و به شکل تزریقی در ناحیه دارای علائم نقرس که میتونواند در ماهیچه یا مفصل درگیر باشد

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

داروهایی که سطح اورات در خون را کاهش دهند و از تشکیل کریستال ها روی مفاصل جلوگیری کنند که ULT یا کاهنده سطح اورات نامیسده میشوند

ممکن است چند ماه یا چند سال طول بکشد که این داروها، کریستال های اورات را کامل از بدن شما پاک کنند و دوز استفاده در هر فرد میتواند متفاوت باشد و دوز مشخصی ندارد

ممکن است در 6 ماه اول استفاده از داروها درد بیشتر شود که این نشاندهنده اثر بخشی داروهاست

آلوپورینول(ALLOPURINOL): هدف کاهش سطح اورات خون، با دوز کم شروع و به مرور افزایش مییابد، دفع آن به صورت کلیوی است، و در صورت داشتن مشکلات کلیوی داروی مناسبی نخواهد بود

فبوکسوستات(FEBUXOSTAT): باعث کاهش سطح اورات میشود و از طریق کبد تجزیه میشود، برای افرادی که با مصرف آلوپورینول مشکل دارند استفاده میشود

اوریکوزوریک(URICOSURIC): باعث افزایش دفع اورات از کلیه مشود و برای افرادی که مشکل کلیوی دارند مناسب نیست

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

ورزش منظم، کاهش فشار روی مفصل، مصرف مسکن و دراخرین راه و موارد حاد جراحی و تعویض مفصل

مصرف مواد غذایی سالم: استفاده از غذاهایی که چربی، قند وافزودنی کم و فیبر بالا داشته باشد مانند سبزیجات

از مصرف این غذاهای خودداری کنید: گوشت قرمز، غذاهای دریایی، جگر و به جای انها سویا تخم مرغ و محصولات لبنی استفاده شود

غذاهای فراوری شده و نوشیدنی های الکلی

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

این التهاب میتواند در بافات های اطراف مفصل زانو که ذکر کردیم اتفاق بیفتد مثل عضلات، تاندون ها، لیگامنت ها، غضروف، پرده سینوویال، کیسه بورس یا زلالی

بسیاری از بیماری ها میتوانند این اسیب را ایجاد کنند که مهترین انها ارتریت روماتوئید، استئوآرتریت و گات(نقرس)

درد و سختی عضله عضله و مفصل از علائم ارتریت است

ارتریت روماتوئید:

یک ارتریت مزمن است و جز بیماری های خود ایمنی است که درآن سیستم ایمنی به بافت های پوشش مفصل حمله میکند و باعث تخریب بافت ها و تغیر شکل مفصل میشود و باعث یک التهاب دردناک در مایع سینویال خواهد شد

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

احساس درد در مفصل ها بیش از یک مفصل، خشکی و حساس شدن مفصل ها، کاهش وزن تب و ضعف، علائم مشابه در دو سمت بدن مثل دو دست یا دو زانو

درمان ارتریت روماتوئید:

بیشتر حمایتی است، دارو درمانی استفاده از داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی است مثل ایبوپروفن یا ناپروکسن، داروهای ضد التهاب ضد الرژی مثل پردنیزولون

داروهای ضد رماتیسمی مثل متوتروکسات، سولفاسالازین

استراحت و ورزش راه دیگر کنترل ارتریت روماتوئید است

جراحی های مختلفی نیز برای این عارضه اگر لازم باشد انجام میشود

پیشگیری از ارتریت روماتوئید: ورزش، سیگار نکشیدن، کنترل وزن، مصرف امگا 3، درمان سریع عفونت ها، کنترل قند خون

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

آرتروز زمانی ایجاد میشود که غضروف مفصلی(بافت همبندی سر استخوانهایی که در مفصل روبروی هم قرار میگیرند) دچار اسیب و تحلیل و تخریب شود و موجب سایش استخوان ها به هم شود

عوامل ایجاد کننده ارتروز:

سن: با افزایش سن احتمال بروز ان افزایش می یابد

جنسیت: در خانم ها احتمال ایجاد بیشتر از اقایان است

چاقی و اضافه وزن: هر چه وزن بیشتر، فشار به مفصل زانو بیشتر و در نتیجه احتمال تخریب غضروف مفصلی افزایش یافته که منجر به آرتروز خواهد شد

عوامل مربوط به محیط کار: انجام حرکات تکراری و سنگین میتواند احتمال تخریب غضروف و به تبع آن ارتروز را ایجاد شود

وراثت:

عفونت: عوامل میکروبی و ویروسی که باعث عفونت در مفصل شوند مفصل را به سمت آرتروز پیش میبرند این نوع آرتروز را آرتروز عفونی میناند

مصرف دخانیات: مصرف دخانیات مفاصل ره به سمت ارتروز پیش میبرد

دوری از ورزش و فعالیت بدنی: هر چه ورزش، البته ورزش علمی انجام شود کمتر در معرض ارتروز قرار میگیریم

علائم ارتروز:

درد: در هنگام حرکت مفصل

حساس شدن: حتی به لمس که بافشار درد احساس میشود

خشک و کاهش انعطاف مصفل: خصوصا در هنگام صبح بعد ار بیدار شدن

کاهش دامنه حرکتی:

صداهای غیر طبیعی: هنگام حرکت دادن مفصل خصوصا اگر با درد همراه باشد

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

کاهش وزن:

وزن زیاد نه تنها باعث فشار مکانیکی بر مفصل میشود بلکه چربی ها پروتئین هایی به نام ساتوکاین از خود ترشح میکنند که باعث التهاب میشود که این التهاب میتواند تخریب غضروف مفصلی را در پی داشته باشد

ورزش:

ورزش در پیشگیری از اغلب بیماری ها حرف اول را میزند، در این مورد نیز با تقویت عضلات اطراف مفصل ، تاندون ها و لیگامنت ها میتوان از بروز آرتروز تا حد امکان پیشگیری کرد

تقویت عضلات در آب برای شروع ورزش در مبتلایان به آرتروز بسیار مفید است

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

داشتن رژیم غذایی مناسب:

بعضی از فاکتورهای غذایی میتواند بسیار مفید باشد مثل: امگا3، ویتامین دی، پروتئین( ماهی، آجیل، میوه،زیتون)

کاهش استفاده ازمواد شیرین و پر چرب، خود دیابت میتواند باعث التهاب کلی شود و غضروف های مفصلی را به سمت تحلیل پیش ببرد

تشخیص:

برای تشخیص آرتروز بهترین گزینه استفاده از تصاویر اشعه ایکس یا رادیوگرافی است

اما برای تشخیص تخریب و ضخامت غضروف مفصلی از mri استفاده میشود

درمان ارتروز:

متاسفانه درمان قطعی در حال حاضر برای بیماری ارتروز وجود ندارد، البته دانشمندان در حال ازمایشاتی با استفاده از سلول های بنیادی برای ساخت مجدد غضروف و درمان ارتروز هستند، امید است که بتوانند به این مهم دست یابند

اما برای کاهش سرعت تخریب و کاهش درد و بالابردن کیفیت زندگی میتوان از ورزش( اب درمانی، بدنسازی علمی)، کاهش وزن، استراحت، دارو درمانی(داروهای ضد درد مثل استامنوفن، و ضد التهاب غیر استروئیدی مثل ایبوپروفن) و در نهایت جراحی و تعویض مفصل زانو استفاده کرد

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

فقط مفاصل مورد استفاده رو خیلی مختصر بررسی میکنیم

مفاصل رو بر اساس نوع کار و نوع ساختمان انها طبقه بندی میکنند

بر اساس نوع ساختمان

به سه نوع فایبروس، غضروفی و سینوویالی، که مفاصل سینوویال برای ما اهمیت دارند و دو نوع دیگر تقریبا فاقد حرکتند که مهمترین انها مفاصل غضروفی بین مهره ایست

مفاصل سینوویال:

در این مفاصل بین استخوانهایی که به هم میرسند حفره مفصلی وجود دارد و حفره را حفره سینوویال مینامند که تحرک در این مفاصل تسهیل شده است

حال به بررسی مفاصل مهم بدن میپردازیم

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

حرکت مفصل زانو:

مفصل زانو از نوع لولایی است

اصلی ترین حرکت مفصل زانو باز شدن(دور شدن ساق از ران) و خم شدن(نزدیک شدن ساق به ران) آن است و ساختارهای حمایتی اطراف آن برای حفاضت از این حرکت و جلوگیری از حرکت در زوایای دیگر برای جلوگیری از اسیب در آن میباشد

مفصل زانو محل به هم رسیدن دو استخوان ران و ساق پاست، در این مفصل چهار لیگامنت(رباط) استحکام مفصل را تضمین میکنند که شامل:

لیگامنت ها:

ACL .PCL:

رباط های صلیبی هستند و در داخل مفصل و سطوح به هم رسیده استخوان ران و ساق را به هم وصل میکنند

ACL : مانع حرکت استخوان ساق نسبت به ران به سمت جلو و چرخش خارجی بیش از اندازه میشود، پس برای تشخیص آسیب آن فرد به پشت میخوابد زانو را خم میکند پزشک دست خود را زیر ساق پا نزدیک زانو قرار میدهد و ساق را به سمت خود میکشد اگر ساق بیش از شیش دهم درصد حرکت کند به سمت جلو نشانه آسیب ACL است

PCL : مانع حرکت استخوان ساق نسبت به ران به سمت عقب و چرخش داخلی بیش از اندازه میشود پس برای تشخیص آسیب دیدگی آن فرد به پشت میخوابد زانو را خم میکند پزشک دست خود را روی ساق پا نزدیک زانو قرار میدهد و ساق را به عقب فشار میدهد اگر ساق بیش از شیش دهم درصد به سمت عقب حرکت کند نشانه آسیب PCL میباشد

بیشترین صدمات در این لیگامنت ها منتج از ضرباتی است که بر قسمت قدامی ساق پا وارد میشود چنین ضرباتی باعث به عقب راندن استخوان درشت نی مشود که در نتیجه باعث کشیدگی یا پارگی ACL میشود، خم شدن بیش از اندازه زانو ممکن است به PCL صدمه وارد کند

لیگامنت LCL. MCL

که طرفین داخلی و خارجی دو استخوان ران و ساق را به هم متصل میکند

MCL : در قسمت داخلی مفصل قرار میگیرد و مانع از حرکت استخوان ساق نسبت به ران به سمت خارج میشود پس برای تشخیص آسیب آن فرد به پشت میخوابد زانو کاملا صاف روی زمین قرار میگیرد پزشک دست چپ خود را روی زانو قرار میدهد و با دست راست از ناحیه مچ پا ساق را به سمت خارج فشار میدهد اگر ساق به سمت فشار حرکت کند نشانه آسیب MCL است

LCL : در قسمت خارجی مفصل قرار میگیرد و مانع از حرکت استخوان ساق نسبت به ران به سمت داخل میشود پس برای تشخیص آسیب فرد به پشت میخوابد زانو کاملا صاف روی زمین قرار میگیرد پزشک دست چپ خود را روی زانو قار میدهد و با دست راست از ناحیه مچ پا ساق را به سمت داخل فشار میدهد اگر ساق پا به سمت فشار حرکت کند نشانه آسیب LCL است

پس این چهار لیگامنت حرکت دو استخوان ران و ساق را نسبت به هم در چها طرف مهار میکنند

منیسک:

ساختاری مخصوص مفصل زانو است که کار اصلی آن عمق دادن به حفره مفصلی است و روی استخوان تیبیا متصل میشود و به علت فشارها و پیچش ها و ضربه های زیادی که زانو در معرض آن قرار دارد در این ناحیه قرار داده شده است که مثل یک ضربه گیر و بالشتک عمل میکند، که بین غضرف های مفصلی استخوان ران و ساق پا قرار میگیرد از جنس فیبر غضروفی است که دارای دو قسمت داخلی و خارجی است

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

آسیب منیسک میتواند هنگام پیچیدگی های ناگهانی و غیر معمول، چرخش ناگهانی، تغیر جهت های سریع و پرش های از بلندی منیسک میتواند آسیب ببیند ، منیسک خارجی از منیسک داخلی محکم تر است، چون منیسک داخلی به هیچ عضله ای متصل نیست منیسک داخلی در معرض آسیب بیشتری است، در ورزشکارن صدمه منیسک داخلی 90 درصد از منیسک خارجی بیشتر است، که بیشترین احتمال آسیب ان ناشی از چرخش شدید داخلی استخوان ران روی استخوان تیبیا است

معمول ترین نوع آسیب منیسک پارگی طولی است که به آن دسته پاکتی میگویند

بعد از پارگی منیسک، بهبودی یا حاصل نمیشود یا بسیار کند، زیرا منیسک فاقد رگ خونی است و مواد غذایی طبق قانون اسمز از مایع سینوویال تامین میشود ، بعد پارگی منیسک پاره شده سخت شده و در نهایت آتروفی میشود در بعضی مواقع قسمت پاره شده جدا میشود و داخل مفصل بین استخوان تیبیا (ساق) و هومروس (ران) قرار میگیرد و منجر به قفل شدن زانو میشود اگر قفل شدن دائما اتفاق بی افتد عمل جراحی ضرورت پیدا میکند

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

میتواند بسیار شبیه پارگی تاندون یا تاندونیت باشد، ممکن است باعث درد، سفتی و تورم شود و مانع صاف شدن کامل زانو شود، بدتر شدن درد هنگام چرخاندن زانو، قفل شدن زانو ، احساس بی ثباتی زانو

مشخص کردن اینکه آیا صدمه زانو منیسک است یا خیر غالبا دشوار است، فقط با این ازمایش میتوان نشان داد که آیا جسم شل و یا آزادی در داخل زانو قرار دارد یا خیر

ورزشکار به پشت میخوابد زانو را خم میکند، پزشک یک دست را روی استخوان کشکک قرار میدهد و زانو را نگه میدارد و دست دیگر مچ پا را میگیرد و ساق پا را به صورت چرخشی حرکت میدهد که دست روی کشکک علائم غیر طبیعی مانند تیک تیک لرزش و نقاط درد را مشخص میکند

تشخیص قطعی:

بهترین راه تشخیص MRI یا امواج رادیویی است

درمان:

بستگی به میزان و محل پارگی دارد

استراحت، پرهیز از هر گونه فعالیتی که باعث زانو درد شود

فیزیوتراپی و تقویت عضلات اطراف مفصل زانو

آرتروسکوپی که روش سریعی است و در آن یا منیسک ترمیم میشود یا برداشته

PRP:

بورسا یا کیسه زلالی:

در جاهایی که اندام ها روی هم هستند و احتمال ساییدگی وجود دارن قرار دارند، این کیسه ها پر از مایع زلالی یا سینوویالی است و باعث کاهش ساییدگی دو سطح میشود

که میتواند بین استخوان و پوست، استخوان و تاندون، استخوان و عضله و لیگامنت و استخوان قرار گیرد، کیسه های زلالی یا بورسا های مهم مفصل زانو عبارت است از: فوق کشککی، کشککی، تحت کشککی و سطحی

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

فشارهای مداوم باعث تورم کیسه های زلالی میشود، تورم های پی در پی منجر به تورم مزمن کیسه زلالی میشود، تورم بورس ها محدودیت حرکتی نمیدهند، بعد از مرحله حاد تورم کیسه زلالی باید از گرما فشار و بانداژ استفاده کرد، تجمع غیر طبیعی ماده سینوویوم در کیسه زلالی منجر به درد میسشود

عضلات و تاندون ها:

عضلات اطراف مفصل زانو :

چهار سر رانی که شامل واستوس لترالیس یا پهن خارجی، واستوس مدیالیس یا پهن داخلی ، رکتوس فموریس یا راست رانی و واستوس اینترمدیوس یا پهن میانی

عضله سارتریوسوس یا خیاطه، بای سپس فموریس یا دو سر پشت رانی، سمی تندینسوس، سمی ممبرانسوس

عضله گاسترونمیوس یا دوقلو ساق پا

عضلات هم نقش حمایتی و هم نقش حرکتی دارند

پتلا یا کشکک:

استخوان کشکک محکمترین استخوان در موقعیتی قرار دارد، یعنی در جلوی مفصل زانو که در معرض بیشترین آسیب است دو نمونه از مهمترین صدمات کشکک در رفتگی و کندرومالاسی است

در رفتگی کشکک:

دررفتگی کامل و ناقص دارد که دلیل اصلی ان کامل مشخص نیست ولی عوامل ذکر شده میتواند کشکک را مستعد در رفتگی کند، مانند ضعف عضله چهار سر، نحوه ارتباط تاندون عضله چهار سر با کشکک، و پهن بودن لقمه داخلی یا خارجی استخوان کشکک، چرخش شدید ران در حالی که پا در یک جا ثابت شده و یا انقباض شدید تاندون کشکک هنگام دویدن با سرعت یا پریدن از دلایل اصلی در رفتگی کشکک است که بیشتر در رفتگی آن به سمت خارج می باشد

در رفتگی کشکک باعث از بین رفتن عملکرد طبیعی، درد، تورم و قرار گرفتن کشکک در جای غیر طبیعی. برای جا انداختن کشکک پزشک به آرامی به کشکک فشار وارد میکند و آن را به جای اصلی خود هدایت میکند، این کار باید در حالی صورت گیرد که زانو کاملا باز باشد بعد از جا انداختن کشکک ورزشکار باید چند هفته ای از عصا استفاده کند و زانو بی حرکت باشد

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

هنگامی که زانوی خود را خم میکنید قسمت پشتی کشکک بر روی استخوان ران (فمور) میلغزد، کشکک از طریق تاندون ها و لیگامنتها به استخوان ران و ساق متصل میشود، هر گاه هر یک از این اجزا نتواند کار خود را به درستی انجام دهند ممکن است به ساییده شدن کشکک روی استخوان ران بینجا که باعث تحلیل رفتن استخوان کشکک و ایجاد کندرومالاسی میشود

حرکات نامناسب کشکک بر اثر موارد زیر انجام میشود

قرار گیری نامناسب و ناتراز زانو بر اثر یک بیماری مادرزادی

بورسیت ها

اختلال حرکت کشکک در مسیر ناودان بین کندیل ها

ضعف عضلات پشت ران و چهار سر ران

عدم تعادل بین عضلات نزدیک کننده و دور کننده

حرکات تکراری و طولانی مدت در ورزش

ضربه یا آسیب مستقیم به کشکک

خورده شدن یا صاف شدن و یا تغیر ماهیت یعنی نرم شدن بافت های خلفی (غضروف پشت کشکک) کشکک کندرومالاسی کشکک می نامند، تغیر ماهیت بافت های پشت کشکک ممکن است به خاطر ضربات کم شدت در طولانی مدت، استفاده بیش حد از زانو حد در ورزش، عدم قرار گیری صحیح محور زانو که در این حالت با استراحت درد کاهش نمی یابد و یا یک ضربه شدید باشد

تشخیص و درجه بندی کندروماسی:

پزشک هنگام معاینه بیشتر دنبال تورم یا نقاط حساس به درد میگردد، نحوه قرار گیری کشکک به ران پا را مورد

بررسی قرار میدهد، هم راستا نبودن کشکک با ران میتواند نشانه کندروماسی باشد، موارد زیر برای تشخیص میتواند

کمک کند

تست clark sign:

در این تست فرد در حالت نشسته قرار میگیرد پاها را دراز میکند پزشک دست را پشت کشکک روی ران قرار

میدهد و دراین حالت بیمار عضلات چهار سر را منقبض میکند که باعث میشود پتلا به سمت بالاحرکت کند، و

پزشک در مقایل حرکت پتلا به سمت بالا مقاومت میکند اگر دردی حس شد میتواند نشاندهنده کندرومالاسی باشد

تشخیص:

عکس رادیوگرافی یا XRAY: مشکل استخوانی یا نحوه قرار گیری کشکک را میتواند نشان دهد

MRI : ساییدگی یا پارگی غضروف را نشان میدهد

آرتروسکوپی: دیدن داخل مفصل با یک دوربین

درچه بندی:

گرید 1 : در این مرحله غضروف دچار تغیر ماهیت و نرمی میشود

گرید 2 : نرم شدن غضروف همراه با بروز خصوصیات غیر طبیعی در سطح آن، این مرحله مرحله آغاز تحلیل غضروف در نظر گرفته میشود

گرید 3 : غضروف پشت کشکک نازک شده و تحلیل غضروق پیشرونده است

گرید 4 : شدیدترین نوع کندرومالاسی و بیانگر تحلیل رفتن بخش قابل توجهی از غضروف و در نمایان شدن استخوان زیرین آن است و باعث ساسش استخوان کشکک و ران یا فمور میشود

درمان:

هدف درمان کندرومالاسی کاستن فشار از روی کشکک و مفصل زانو است نخستین گام درمانی ثابت نگه داشتن مفصل و یخ درمانی است، با استراحت ممکن است این آسیب به حالت عادی خود برگردد

گاهی لازم است برای افراد داروها ضد التهاب غیر استروئیدی مثل دیکلوفناک یا ایبوپروفن تجویز شود

مهمترین نکته تغیر سبک زندگی در طول مدت درمان است ، یعنی فرم نشستن نباید دو زانو یا چهار زانو نشست، نماز را نشسته و پا کشیده خواند، غذا رو ی میز مصرف شود، دستشویی فرنگی استفاده شود و ...

فیزیوتراپی بیشتر موجب تقویت عضلات اطراف زانو می شود، استخر و شنا میتواند موثر باشد چون فشار از روی مفصل را بر میدارد، تمرینات ایزومتریک مفید خواهد بود یعنی انقباض عضلات بدون حرکت مفصل،

در نهایت جراحی میتواند مشکل را بر طرف سازد

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

معمولا بر اثر ضربات مستقیم اتفاق می افتد

شکسشتگی همراه با تورم و خونریزی است، تشخیص بر اساس تاریخچه، لمس، و پرتو نگاری است

درمان شکستگی معمولا دو تا سه ماه زمان لازم دارد و بسته به مقدار آسیب از گچ گرفتن تا عمل جراحی متغیر است

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

از مفاصل لولایی است، این مفصل از اتصال استخوان تیبیا یا درشت نی و فیبولا یا نازک نی، و استخوان تالوس سیا قاب پا تشکیل شده است

در محل اتصال تیبیا یه تالوس، یعنی سر پایینی تیبیا داری یک پهن شدگی و برجستگی است که قوزک داخلی پا را ایجاد میکند، و در محل اتصال فیبولا به تالوس، یعنی سر پایینی فیبولا دارای یک برجستگی است که قوزک خارجی مچ پا را تشکیل میدهد

قوزک خارجی به صورت طبیعی عقب تر از قوزک داخلی است، این قوزک ها محلی برای اتصال لیگامنت ها هستند

استخوان تالوس اجازه دو حرکت را به مفصل مچ پا میدهد که شامل درسی فلکشن ( بالابردن پنجه پا ) و پلنتار فلکشن ( پایین بردن پنجه پا) است

جانب داخلی مچ پا نسبت به جانب خارجی از استحکام بیشتری برخوردار است، پس اسیب دیدگی مچ پا در ناحیه خارجی احتمال بیشتری دارد

لیگامنت های مهم جانب خارجی مچ پا عبارت است از انتریور تیبیو فیبولاریا درشت نی نازک نی قدامی، و انتریور تالو فیبولار یا قاپی نازک نی قدامی

در جانب خارج لیگامنت های کاکانئوتالوس یا قاپی پاشنه ای و لیگامنت کالکانئو فیبولار یا پاشنه ای نازک نی و در جانب داخل فقط لیگامنت سه گوش دلتوئید یا دالی وجود دارد

در قسمت خلفی( پشتی) رباط پستریور تابوتیبیال یا قاپی درشت نی خلفی و لیگامنت پستریور تالو کالکانئال یا قاپی پاشنه ای خلفی استحکام مچ پا را ایجاد میکنند

عضلات نقش زیادی در استحکام مچ پا ندارند، مهمترین عضلات این ناحیه عبارت اند از عضله گاسترونمیوس یا دو قلو که با تاندون طویل اشیل یه پاشنه متصل میشود و سولئوس یا نعلی در قسمت خلفی و عضله بازکننده دراز شست و عضله باز کننده دراز انگشتان و درشت نی قدامی یا انتریور تیبیالیس در قسمت قدامی

مفصل مچ توسط یک کپسول مفصلی نازک پوشانده شده است

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

اسپرین مچ پا اغلب به دلیل پیچیدگی داخلی و خارجی مچ اتفاق می افتد، که درجه یک و دو و سه دارد، بیشترین اسپرین به دلیل چرخش داخلی مچ پا اتفاق می افتد، چرخش داخلی ممکن است باعث کشیدی لیگامنت های خارجی و در موارد شدید باعث پارگی انها شود

برای درمان از روش pric استفاده میشود

پشتیبانی(protection): دامنه حرکتی را محدود نمایید

استراحت(rest):

یخ(ice): استفاده از یخ تا 24 ساعت میتواند از تورم جلوگیری نماید

فشار(compression): با استفاده از بانداژ

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

برای کاهش تورم و التهاب از داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی مانند ناپروکسن، ایبوپروفن و استامنوفن استفاده میشود

در موارد شدید و پارگی ممکن است جراحی و گچ گرفتن لازم شود

برای جلوگیری از پیچ خوردگی مچ پا باید از کفش مناسب استفاده شود، قبل از فعالیت ورزشی کاملا مچ پا گرم شود، حفظ تعادل در محیط های ناهموار، استراحت هنگام خستگی زیاد و انجام ورزش های مخصوص پایداری

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

این آسیب در ورزشکاران حالت عمومیت دارد، که بیشتر به دلیل کمبود هماهنگی بین عضلات آگونیست و آنتگونیست اتفاق می افتد

دورسی فلکشن بیش از اندازه منجر به استرین آشیل میشود که درجه بندی دارد، در کشیدگی شدید میتواند حتی باعث پارگی ناقص و حتی کامل شود

در صورت کشیدگی اشیل فرد در قسمت خلفی درد زیادی را احساس میکند، و ضعف زیادی در پلنتار فلکشن ( خم کردن مچ پا به سمت پایین) وجود دارد

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

ابتدا از روش price استفاده میشود، پشتیبانی، استراحت، یخ، فشار، بالا نگه داشتن اندام اسیب دیده

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

علت اصلی آن میتواند گرم نکردن قبل از انجام حرکات سنگین، جهشی و پرشی و ... باشد همچنین عدم انعطاف پزیری مناسب آشیل هم احتمال آسیب را افزایش خواهد داد

بیشتر در فعالیت هایی اتفاق می افتد که احتیاج به توقف و حرکت ناگهانی دارد، که بیشتر در ورزشکاران بالای سی سال اتفاق می افتد، در این حالت زانو به حالت کاملا باز در خواهد آمد که از علائم پارگی می توان به درد شدید، حساسیت در یک نقطه از تاندون، تورم و تغیر رنگ، و شنیدن صدایی شبیه به پاره شدن طناب

اغلب پارگی ناقص تاندون آشیل با اسپرین مچ پا اشتباه می شود، برای تشخیص میتوان از تست تامپسون استفاده کرد به این منظور فرد اسیب دیده روی میز ازمایش به نحوی قرار میگیرد که ساق پای او اویزان باشد ، د راین حالت با دست عضلات پشت ساق پا را فشار میدهیم اگر پاشنه به سمت بالا حرکت نکرد پارگی تاندون محتمل خواهد بود

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

درمان بسته به میزان آیسیب متغیر است

درمان غیر جراحی:

در این روش میزان پارگی به باید شکلی باشد که به هنگام فلکشن مچ پا دو طرف تاندون نزدیک هم قرار بگیرند ودر این حالت مچ پا گچ گرفته میشود به مدت 5 هفته

درمان جراحی:

این روش بخصوص برای بیماران جوان و ورزشکار استفاده میشود، بااستفاده از نخ های غیر قابل جذب و مصنوعی تاندون ترمیم وکنار هم فیکس میشود و مچر پا در گچ به مدت دو هفته قرار داده میشود

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

این دو آسیب بر اثر کشش بیش از اندازه تاندون اتفاق می افتد، کشش های بیش از اندازه تاندون باعث التهاب کیسه زلالی این تاندون میشود، تورم کیسه زلالی صدمه ای مزمن است که در مدت طولانی به تدریج ایجاد میشود، بهترین و مناسب ترین راه درمان اسفاده از گرمای مداوم است، و فعالیت ورزش در دوره درمان باید به کمترین میزان خود تقلیل یابد، و پاشنه پا بی تحرک باشد تا از فشار بر تاندون جلوگیری شود، مقداری هم باید کشش به تاندون اعمال شود

تارسال تونل سندروم:

از زیر قوزک داخلی مچ پا تاندون بسیاری از عضلات همراه با اعصاب و رگ عبور میکند، بر اثر التهاب یکی از بافت های نرم که از این ناحیه عبور میکند، فشار به عصب تارسال وارد میشود، که باعث فشرده شدن عصب و ایجاد درد در ناحیه خواهد شد، بیشتر ورزشکارانی که فعالیت های دویدن و پریدن داشته باشند به این آسیب مبتلا میشوند، بخصوص دوندگان اسقامت، در مراحل اولیه با استراحت آسیب قابل درمان است، ولی در مراحل پیشرفته عمل جراحی لازم است، در عمل جراحی کانالی که اعصاب و رگ ها از آن عبور میکنند تراشیده شده که فضای بیشتری برا بافت های نرم وجود داشته باشد

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

این آسیب بسیار رایج است چرا که در قسمت خارجی بدن قرار دارد و در معرض اغلب ضربات میتواند قرار بگیرد، که در این صورت باعث ایجاد تورم زیادی در ناحیه میشود، تنها راه تشخیص عکس رادیوگرافی است

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

اغلب بر اثر پیچیدگی مچ پا اتفاق می افتد، شکستگی داخلی و خارجی در اسکی بسیار رایج است، بعد از شکستگی قوزک تغیر شکل قابل ملاحظه ای دارد، که با تورم و تغیر رنگ همراه میباشد، بعد از تشخیص هر چه سریعتر باید پزشک شکستگی را جا انداخته و به مدت شیش تا هشت هفته مچ در گچ ثابت بماند

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

پا به گونه ای طراحی شده که دارای قدرت انعطاف پذیری و حرکات هماهنگ باشد به علاوه فشار های هنگام فعالیت های مختلف را در بدن پخش میکند

پا از 26 استخوان تشکیبل شده انگشتان 14 عدد کف پا پنج عدد و مچ پا هفت عدد

انگشتان پا همانند انگشتان دست بوده ولی کمی کوتاه تر هستد، استخوان های پا طوری با یکدیگر در ارتباط اند که قوس های گوناگونی در پا ایجاد میکنند این قوس ها باعث تقسیم وزن بدن به صورت مساوی در کف پا میشوند همچنین ضربات و شوک های وارد شده بر کف پا را نیز تقسیم میکنند و سطحی برای عبور رگ ها اغصاب و عضلات فراهم میکنند

درکف پا چهار قوس وجود دارد، قوس طولی داخلی که قسمت داخلی پنجه را تشکیل میدهد و از پاشنه تا انتهای انگشت شست پا امتداد دارد

قوس طولی خارجی که از پاشنه تا لنتهای استخوان انگشت ( متاتارس 5) کوچک ادامه دارد

قوس عرضی قدامی که سر استخوان های کف پا( متاتارس) این قوس را ایجاد میکنند

قوس عرضی خلفی در قسمت پاشنه پا قرار دارد

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

رشد بیش از اندازه بعضی از استخوان ها نسبت به بقیه، و عوامل دیگری مانند وزن زیاد، بد راه رفتن، بد دویدن و .. میتواند باعث انحراف پا شود

نحوه عمل به این شکل است که استخوان هایی که در مجاورت هم تشکیل مفصل میدهند بر روی یکدیگر فشرده میشوند و باعث ازردگی و التهاب خواهند شد اگر این فشار و آزردگی ادامه داشته باشد استخوان سازی در محل مربوطه آغاز خواهد شد و یک توده سخت استخوانی در محل ایجاد خواهد شد باید با استفاده از پاپوش های مناسب و بالشتک یا پد از آزردگی بیش ازحد جلوگیری کرد

شست کج: hallux valgus

عامل های متفاوتی میتواند داشته باشد، از جمله استفاده ازکفش تنگ: استفاده ا زکفش های باریک و تنگ ممکن است منجر به انحراف شست شود. جراحت یا آسیب: اگر شکستگی انگشت شست پا به درستی جوش نخورد ممکن است منجر به شست کج شود. چاقی شدید: به علت افزایش فشار بر روی استخوان، عضلات و رباط های پا ممکن است منجر به این عارضه شود. آسیب های عصبی: شرایطی که باعث آسیب به اعصاب پا میشود میتواند باعث ایجاد این عارضه شود مانند مصرف الکل و دیابت. اسیب مفصل: بیماری های خود ایمنی مانند ارترید روماتوئید و لوپوس میتواند باعث ایجاد این عارضه شود. البته ژنتیک در بروز این ناهنجاری تاثیر گذار است از علائم اولیه این آسیب تورم مزمن، قرمز رنگ شدن و درد همراه لمس کردن است و میتواند باعث ایجاد میخچه و پینه، به وجود امدن زخم های باز و سفتی مفصلی شود، در نهایت بر اثر فشار در رفتگی ناقص در محل اتفاق می افتد

اگر این آسیب در مراحل اولیه تشخیص داده شود میتوان با اقداماتی از پیشروی آن جلوگیری کرد مانند استفاده از پاپوش مناسب، استفاده نکردن از کفش ها تنگ و پاشنه بلند، گذاشتن پا در آب نمک گرم دو یا سه بار در روز، گذاشتن بالشتک بین انگشتان و استفاده از بانداژ حمایت کنننده و اتل استفاده کرد

اگر به مرحله سفتی مفصل رسیده باشد ممکن است راه درمان عمل جراحی باشد

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

این نوع آنحراف پا بیشتر مادرزادی بوده ، اما پوشیدن کفش کوچک، پاشنه بلند و نوک تیز، آن را تشدید میکند، که بر اثر به هم خوردن تعادل طبیعی بین عضلات، تاندون ها و رباط های اطراف انگشتان پا که آن را صاف نگه میدارند ایجاد میشود، معمولا دومین و سومین انگشت پا درگیر میشود و مفصل به طرف بالا برامدگی پیدا میکند ممکن است در محل مفصل پینه نیز ایجاد شود

مهمترین نکته در درمان تغیر سبک زندگی است و استفاده از کفش مناسب باعث میشود و باعث میشود که ازردگی کمتر شود و استفاده از حرکات ورزشی مخصوص پا و استفاده از بانداژ

اگر این درمان ها جواب مناسب ندهد و انگشت به سفتی رسیده باشد استفادهخ از روش ها تهاجمی تر مانند جراحی دور از ذهن نیست

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

معمولا درد در قوس های کف پا به دلایل زیر اتفاق می افتد، کفش نامناسب، وزن زیاد، فعالیت بر روی سطح سخت و خستگی باعث وارد کردن آسیب به بافت های حمایت کننده قوس ها میشود

آسیب وارد بر قوس ها در سه مرحله اتفاق می افتد و هر مرحله دارای علائمی است در مرحله اول مقدار ناچیزی کوفتگی در قوس احساس میشود در مرحله دوم تورم مزمن قرمز شدن ناحیه مربوطه و مقدار ناچیزی سقوط قوس از علائم آن است، در مرحله سوم قوس کاملا سقوط کرده و از بین میرود و تغیر شکل در پا ایجاد میشود و مقدار زیادی از تحرکات کاسته میشود، اقدامات زیر در مرحله یک و دو از پیش روی این آسیب جلوگیری میکند اما در مرحله سوم تنها از درد و آزردگی میکاهد

این اقدامات عبارتند از : استفاده از کفش مناسب گذاشتن پا در آب گرم سه تا چهار بار در روز، استفاده از وسائلی که در کفش گذاشته میشود، مانند تو کفشی، تا به نگه داری قوس ها کمک کند و نهایتا تمرین

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

در کف پا نوار پهنی به نام فاشیای کف پا نیام کف پا قرار دارد که بافت پیوندی ضخیمی است که استخوان ها کف پا را میپوشاند، این بافت از پاشنه پا شروع میشود و تا اولین مفصلی که کف پا با اولین بند انگشت میسازد ادامه دارد و به آن وصل میشود و قوس کف پا را تشکیل میدهد

التهاب این بافت میتواند باعث ایجاد درد در ناحیه کف پا شود

یکی از وظایف این رباط جذب ضربات ناشی از راه رفتن، ایستادن و درودن است، همچنین باعث دادن ثبات و پایداری به پا میباشد، وقتی روی سینه پا قرار میگیریم فشاری که بر این بافت وارد میشود از وزن بدن بیشتر میشود، استرین این فاشیا بیشتر در اوایل فصل و برای دوندگان، ژیمناستها، بسکتبالیست ها و تنیس بازها اتفاق میفتد

افرادی که پای انها دارای قوس زیادی است بیشتر به این آسیب مبتلا میشوند

علائم:

درد و تورم اصلی ترین علامت ها هستند، این درد بیشتر صبح و زمان هایی که فشار بیشتری روی پاشنه پا وارد میشود بیشتراحساس میشود.شدت و فرم درد (تیز بودن یا مبهم بودن) آن مربوط به زمان و فعالیت فرد است

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

بالا رفتن سن باعث میشود انعطاف پذیری بافت فاشیا پلنتار کم شود و مثل طناب سفت و محکم شود، همیچنی چربی روی فاشیا پلنتار نازک شده و خاصیت ضربه گیری آن کاهش میابد و نیروی ضربات بیشتر به فاشیا وارد میشود

این فشار اضافی می‌ تواند باعث تورم، کبودی یا پارگی فاشیای کف پا شود. اغلب افراد در این شرایط درجاتی از درد را تجربه می ‌کنند.

علاوه بر این، وارد شدن ضربات مکرر به پاشنه پا (مانند دویدن، راه‌ رفتن یا ایستادن طولانی ‌مدت) و مشکلات ساختاری کف پا (صافی کف پا یا قوس بسیار بلند) نیز می ‌توانند زمینه ‌ساز التهاب فاشیای پلانتار شوند.

تشخیص التهاب نیام کف پا

پزشک شما برای تشخیص التهاب کف پا، ابتدا به معاینه‌ دقیق پا و بررسی علائم شما می ‌پردازد. در این معاینه، پزشک درباره‌ ماهیت درد، زمان شروع و شدت آن از شما سوال خواهد کرد. همچنین ممکن است برای رد سایر علل احتمالی، آزمایش هایی همچون رادیولوژی و ام ار آی تجویز کند

پیشگیری از التهاب نیام کف پا

اگر افزایش سن علت اصلی التهاب کف پا باشد، پیشگیری از آن کار دشواری است. اما با آگاهی از عوامل خطرزا و تلاش برای کاهش آنها، می ‌توانید احتمال ابتلا به این عارضه را پایین بیاورید. برخی از عوامل خطرساز التهاب فاشیای کف پا عبارتند از:

اضافه وزن

ابتلا به دیابت

ایستادن طولانی مدت در طول روز

انجام حرکات تکراری که فشار زیادی به پاشنه و کف پا وارد میکنند

افزایش ناگهانی سطح فعالیت بدنی

سفتی و کوتاهی عضلات ساق پا

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

ممکن است یکی از راه های زیر درمان آسیب شما باشد با توجه به عامل به وجود آورنده آن

اگر اهل پیاده روی یا دویدن هستید سطح فعالیت خود را برای مدتی پایین بیاورید و بعد از بهبودی سطح فعالیت را میتوانید مرحله به مرحله افزایش دهید

اگر کف پای شما دارای قوس زیاد است میتوانید از کفی ها طبی استفاده کنید و انتخاب اندازه و نوع کفی مناسب به تشخیص پزشک است

اگر اضافه وزن دارید کاهش آن میتواند کمک کننده باشد

اگر شغل شما سر پایی است استفاده از بالشتک های نرم و کفی های مناسب کمک کننده است

برای کاهش التهاب کمپرس یخ را به مدت ده دقیقه و 2-3 بار در روز انجام دهید

استفاده از داروهای ضد التهاب، مثل تزریق کورتیزون درمحل

ازون تراپی

فیزیوتراپی

در موارد نادر جراحی بسته

اماس پرده ضریع استخوان پاشنه( خار پاشنه):(plantar aponeurosis)

خار پاشنه یکی از شایع ترین علل درد در ناحیه پاشنه است. این بیماری به علت التهاب فلشیای ضخیمی که کف پا را در بر گرفته و پاشنه را به انگشتان متصل میکند ایجاد میشود

درد، صبح ها پس از بیدار شدن و هنگام برداشتن اولین قدم ها زیاد احساس میشود و بعد از اندکی درد کم میشود و اگر زیاد سر پا باشیم دوباره درد بر میگردد، این التهاب بیشتر در دونده ها دیده میشود و کسانی که اضافه وزن دارند و کفش نامناسب میپوشند در معرض این اتهاب قرار میگیرند

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

درد در کف پا و نزدیک پاشنه

درد هنگام بیدار شدن و حرکت اولیه بدترین حالت خود را دارد

درد معمولا بعد از ورزش بیشتر است نه هنگام ورزش

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

سن: بیشتر در سنین 40-60

انواع خاصی از ورزش ها: فعالیت هایی که استرس زیادی به پاشنه و بافت ها متصل به آن وارد میکنند، مانند دویدن در مسافت های طولانی، رقص باله و رقص هوازی

ناهنجاری های اسکلتی پا: صافی کف پا، گودی زیاد کف پا، راه رفتن غیر عادی و توزیع نادرست وزن

چاقی: استرس زیاد بر فاشیای کف پا

مشاغلی که مجبورند زیاد روی پا بایستند مانند معلم ها، کارگران، و کسانی که زیاد روی سطوح سخت راه میروند

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

استفاده از کفش نامناسب، پاشنه بلند و تنگ

افزایش وزن و فشارز بر پا

کاهش تولید روغن طبیعی پوست و خشکی پوست پا

عدممراقبت از پوست پا

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

خار پاشنه یا ورم فاشیای کف پا بر اساس گرفتن شرح پزشکی و معاینه فیزیکی تشخیص داده میشود،

ازمایشات تصویر برداری: استفاده از اشعه ایکس یا mri ، در عکس رادیولوژی یک تکه استخوان از پاشنه پا(خار) بیرون زده دیده میشود، که معمولا با جراحی برداشته میشوند، اما ممکن است خار پاشنه وجود داشته باشد اما درد وجود نداشته باشد

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

اغلب کسانی که درگیر هستند با استراحت، گذاشتن یخ در ناحیه دردناک و کشش طی چند ماه بهبود میابند

داروها: مسکن ها و ضد التهاب های غیر استروئیدی مانند ایبوپروفن، ناپروکسن سدیم، میتواند کمک کننده باشد

فیزیوتراپی

استفاده از کفی های مناسب

تمرینات کششی وتقویتی

روشهای تهاجمی تر:

تزریق: تزریق داروهای استروئیدی در ناحیه دردناک کف پا، تزریق پلاسمای خود بیمار به ناحیه

درمان موج شوک: در اینروش امواج صوتی به ناحیه دردناک هدایت میشود این امواج باعث تحریک بهبودی بافت میشود

عمل جراحی: تعداد کمی به عمل احتیاج پیدا میکنند با بی حسی موضعی که قسمتی از فاشیای را از پاشنه جدا میکنند و گاهی خار را تراش میدهند

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

این آسیب اغلب به دلیل وارد کردن ضربه توسط پا به یک جسم خارجی سخت اتفاق می افتد، ضربه باید انقدر شدید باشد که انگشتان را بیش از دامنه طبیعی باز کند یا حرکت چرخشی در انگشتان ایجاد شود که در نتیجه باعث کشیدگی، اسپرین و پارگی بافت های حمایت کننده میشود

درمان:

صدمه را بهتر است به عنوان اسپرین حاد در نظر بگیریم

با لمس عضو شدت صدمه را معین میکنیم اگر علائم شکستگی موجود بود از موضع مربوطه باید عکس گرفته شود تا شکستگی یا عدم وجود آن مشخص شود

محل آسیب را بانداژ کنید

اسیب های دیگر مانند شکستگی قاپ پا talus، شکستگی استخوان پاشنه calcaneus، شکستگی استخوان های کف پا، شکستگی بند انگشتان phalanges نیز وجود دارد که در این بحث قرار نمیگیرد

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

اناتومی مفصل ران hip:

مفصل ران از اتصال استخوان لگن خاصره با سر بالای استخوان ران ایجاد میشود، سر استخوان ران femur به شکل کروی بوده و در حفره نعلبکی شکل استخوان لگن خاصره به نام جفره حلقه ای acetabulum جای میگیرد، استابولوم توسط یک لایه از بافت چربی پوشیده شده ، لبه استابولوم توسط یک بافت فیبروکارتیلاژ پوشیده شده، این بافت از طرف بالا به محیط حفره استابولوم و از پایین به دور گردن استخوان ران متصل میشود

این مفصل توسط کپسول مفصلی بسیار محکمی استحکام بخشیده میشود ضمن اینکه رباط خاصره ای رانی iliofemoral ، رباط شرمگاهی رانی pubo femoral، و رباط نشیمنگاهی رانی ischio femoral باعث استحکام بیشتر این مفصل میشود

سر استخوان ران توسط غضروفس پوشیده شده است ، این غضروف تمام سطح سر فمور را میپوشاند غیر از محلی که لیگامنت گرد ligamentum teres قرار دارد، این لیگامنت در استحکام مفصل خیلی نقشی ندارد، عمل اصلی آن رساندن خون و مواد غذایی به سر استخوان ران است. به دلیل این ساختارها ی محکم این مفصل قویتارین مفصل بدن است

لیگامنت ایلیوفمورال: قویتیرین لیگامنت بدن است و از باز شدن بیش از اندازه مفصل هیپ یا لگن جلوگیری میکندو چرخش خارجی و نزدیک شدن مفصل لگن را تحت کنترل قرار میدهداز یک طرف به خار خاصره قدامی و از طرف دیگر به خط بین دو برجستگی بزرگ و کوچک استخوان ران مینشیند، هنگام تحمل وزن بدن، این رباط از چرخش به عقب سر استخوان ران ممانعت میکند

لیگامنت ایسکیوفمورال: در قسمت قدامی تحتانی مفصل لگن قرار دارد و از نزدیک شدن بیش از حد ران جلوگیری میکند

لیگامنت پوبو فمورال: به طور خلفی فوقانی در قسمت عقب مفصل لگن قرار دارد و از نزدیک شدن و چرخش بیش از اندازه داخلی جلوگیری میکند

در اطراف مفصل ران کیسه های زلالی یا بورساهای متعددی وجود دارد، خاصره ای شانه ای زیرعضله شانه ای، برجستگی بزرگ استخوان ران روی برجستگی بزرگ استخوان ران، و ورکی سرینی بین استخوان ورکی و غضله سرینی

حرکات مفصل ران:

خم شدن، باز شدن، نزدیک شدن، دور شدن، چرخش داخلی و چرخش خارجی

خم شدن توسط عضلات: عضلات سوئز بزرگ psoa major ،خاصره iliacus ، کشنده پهن نیام tensor ، خیاطه Sartorius

با زشدن: عضلات سرینی بزرگ gluteus maximus ، گروه عضلات همسترینگ و نزدیک کننده میانی adductor magnus

نزدیک شدن: عضلات همسترینگ، شانه ای pectineus ، راست داخلی gracilis ، سوئز و گروه عضلات نزدیک کننده

دور شدن: عضله تنسور، گروه عضلات سرینی gluteus medius and minimus ،

چرخش داخلی: عضلات گلوتئوس مدیوس و گلوتئوس مینیموس، تنسور، و گروه عضلات نزدیک کننده Adductors

چرخش خارجی: عضلات گلوتئوس ماکسیموس، هرمی یا piriformis ، سدادی یا obturator ، خارجی و داخلی gemili ، سارتریوس، اداکتورها، راست قدامی

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

هر حرکتی که بیش از دامنه طبیعی حرکتی مفصل هیپ باشد باعث وارد امدن اسیب به بافت های نرم میشود، پیچیدگی شدید و برخورد حریف و ضربات او به این ناحیه باعث اسیب دیدگی میشود. و ثابت شدن پا در یک نقطه و حرکت بدن در جهت مخالف نیز بسیار خطرناک است.اسپرین دارای تمام علائم صدمات حاد است.عدم توانایی برای حرکت دایره ای این مفصل از علائم اسپرین مفصل لگن خاصره است

در رفتگی مصل لگن:

در فعالیت های ورزش ی به ندرت اتفاق می افتد، در حالی که زانو خم است اگر ضربه ای بر محور طولی استخوان ران وارد شود ممکن است باعث در رفتکی شود، اغلی در رفتگی مفصل ران در ناحیه خافی حفره استابولوم صورت میگیرد، و استخوان ران به محور میانی بدن نزدیک میشود، و لگن حالت خم و چرخش به داخل پیدا میکند، سر استخوان ران در قسمت خلفی مفصل لگن خاصره قابل لمس است. همراه در رفتگی کپسول مفصلی و سایر بافت های حمایت کننده اسیب هایی خواهند دید، امکان صدمه به عصب سیاتیک هم وجود دارد، که باید مفصل جا اندازی شودو بهتر است دو هفته در رختخواب استراحت کندو تا یک ماه از عصا برای راه رفتن استفاده کند

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

این التهاب اغلب به دلیل ااسپرین و ضربات مستقیم به این مفصل اتفاق می افتد، علائم آن: شکایت از کوفتگی مفصل لگن، حساسیت و درد جزئی در بالای برجستگی بزرگ استخوان ران. مواظبت از این التهاب استراحت و دیاترمی( ایجاد گرمای عمیق در بافت، فیزیوتراپی) است

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

ناحیه بین شکم و ران کشاله نام دارد، عضلات این ناحیه: سوئز خاصره، گراسیلیس، اداکتورها، که آسیب هر کدام منجر به استرین کشاله ران میشود، دویدن، پرش کردن، باز شدن بیش از اندازه مفصل لگن، و پیچیدگی همراه با چرخش خارجی، ممکن است باعث اسیب این عضلات شود.بیشتر نزدیک کننده ها اسیب میبینندکه چند درجه دارد، درجه 1: تعداد اندکی از تارهای عضلانی دچار کشیدگی میشوند، درد خفیف است درحرکت بدن اختلال زیادی ایجاد نمیکند

درجه 2: درصد بیشتری از تارهای عضلانی اسیب میبیند، درد واضح تر همراه کبودی و تورم بروز میکند، انجام فعالیت سخت میشود

درجه 3: پارگی کامل عضله یا نزدیک به پارگی کامل، درد شدید، ناتوانی در راه رفتن، تورم کاملا واضح، این نوع اسیب نیازمند درمان تخصصی و گاه مداخلات جراحی است

تشخیص:

با توجه به معاینات بالینی و فیزیکی، شرح حال، نحوه ایجاد عارضه، لمس ناحیه اسیب دیده، بررسی دامنه حرکتی مفصل ران و قدرت انقباضی ان است، در صورتی که درد شدید باشد و احتمال پارگی کامل زیاد، mri هم به تشخیص کمک میکند

مواظبت از استرین کشاله ران بسیار مشکل است، گاهی استرین این ناحیه همراه درد شدید و ناگهانی، و احساس پارگی است،

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

پارگی دارای تمام علائم پارگی است، مثل درد ضعف، خونریزی داخلی،، به محض اینکه پارگی عضله کشاله ران تشخیص داده شود، به مدت چهل و هشت ساعت از سرما و فشار استفاده میشود، همراه استراحت کامل ورزشکار، تشخیص محل دقیق اسیب:

ازمایش عضله راست قدامی: ورزشکار به پشت روی میز دراز میکشد، به صورتی که ساق پای او از میز اویزان شود، در چنین حالتی در مقابل مقاومت دست ازمایش کننده که بر روی پای ورزشکار قرار دارد، ورزشکار سعی در باز کردن مفصل زانوی خود میکند، درد در ناحیه خار خاصره قدامی تحتانی لگن خاصره نشانه استرین تندون عضله راست قدامی است

ازمایش عضله سوئز خاصره: ورزشکار در حالتی که ساق پای او اویزان است، لبه میز ازمایش مینشیند، دست ازمایش کننده رو زانوی ورزشکار قرار میگیرد و ورزشکار سعی میکند زانوی خود را بالا بیاورد، درد در ناحیه عمقس کشاله رانی نشانه استرین عضله سوئز خاصره است

ازمایش عضلات نزدیک کننده: ورزشکار مصدوم به پشت روی میز ازمایش دراز کشیده و اندام صدمه دیده را از محور عمودی و میانی بدن دور میکند، دست ازمایش کننده در قسمت داخلی ساق پا قرار میگیرد ورزشکار سعی در نزدیک کردن اندام مربوطه به محور میانی بدن میکند، وقوع درد در کشاله ران نشانه استرین عضلات نرذیک کننده است.

درمان:

درمان کشیدگی کشاله ران بسته به شدت آسیب، از مراقبت‌های ساده خانگی تا مداخلات تخصصی پزشکی را در بر می‌گیرد. هدف اصلی درمان، کاهش درد، ترمیم بافت عضلانی آسیب‌دیده و بازگرداندن عملکرد طبیعی پا است. انتخاب روش درمانی مناسب نیازمند ارزیابی دقیق شدت کشیدگی و وضعیت کلی بیمار است. انواع روش‌های درمانی شامل موارد زیر می‌شود:

استراحت و پرهیز از فعالیت: در مراحل اولیه، کاهش فشار روی عضله آسیب‌دیده ضروری است. اجتناب از حرکات تشدیدکننده درد به عضله فرصت ترمیم می‌دهد.

استفاده از یخ: قرار دادن کمپرس سرد روی ناحیه آسیب‌دیده (هر بار به مدت ۱۵ تا ۲۰ دقیقه، چند بار در روز) به کاهش التهاب و درد کمک می‌کند، به‌ویژه در ۴۸ تا ۷۲ ساعت اول مفید است.

فشرده‌سازی و بالا نگه داشتن پا: بستن ناحیه با باند کشی و قرار دادن پا در سطحی بالاتر از قلب، موجب کاهش تورم و بهبود گردش خون می‌شود.

داروهای ضدالتهاب: داروهایی مانند ایبوپروفن یا ناپروکسن می‌توانند در کاهش درد و التهاب مناسب باشند البته باید با مشورت پزشک مصرف شوند.

فیزیوتراپی و تمرینات بازتوانی: پس از فروکش‌کردن درد، انجام تمرینات کششی، تقویتی و تمرینات تعادلی زیر نظر متخصص فیزیوتراپی، نقش کلیدی در بازیابی عملکرد عضله دارد.

درمان‌های تهاجمی: در موارد شدید یا مقاوم، ممکن است روش‌هایی مانند تزریق PRP (پلاسمای غنی از پلاکت) یا در موارد نادر، جراحی ترمیم عضله مورد نیاز باشد.

انتخاب درمان مناسب و پیگیری صحیح آن، از تکرار آسیب جلوگیری کرده و بازگشت ایمن به فعالیت‌های روزمره یا ورزشی را تضمین می‌کند.

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

ستون فقرات از 33 استخوان مجزا به نام مهره تشکیل شده است، بیست و چهار عدد از این مهره ها دارای حرکت هستند و به همین دلیل انها را مهره های متحرک یا حقیقی می نامند، 9 مهره دیگر را مهره های غیر متحرک یا کاذب مینامند، این مهره ها به هم جوش خورده اند و دو مهره خاجی sacrum و دنبالچه coccyxرا به وجود می اورند

ستون فقرات در جهات جلو و جانبی دارای انعطاف پذیری هستند، ولی در جهت عقب انعطاف پذیری ان محدود است، ستون فقرات دارای حرکات چرخشی در ناحیه گردن و پایین ستون فقرات بر روی محور عمودی صورت میگیرد.

مهره های متحرک سه دسته هستند 1- مهره های گردنی cervical 2- سینه ای thoracic 3- کمری lumbar

مهره های گردنی هفت مهره، مهره های سینه ای دوازده مهره و مهره های شکمی پنج مهره هستند

مهره ها از گردن به طرف کمر حجیم تر میشوند، که به قائم بودن بدن و تحمل بهتر وزن کمک میکند، در ستون فقرات قوس هایی وجود دارند که باعث تعدیل فشارهای عمودی است. این قوس های طبیعی در نواحی گردن، پشتی، کمری و خاجی دنبالچه ای وجو دارد

قوس های گردنی و کمری به سمت جلو محدب هستند، و قوس های پشتی و خاجی دنبالچه ای به سمت عقب و مقعر هستند، هر مهره یک قوس خلفی دارد که نخاع از ان عبور میکند، هر دو مهره در مجاورت هم مفصلی را ایجاد میکنند

بین هر دو مهره دیسک غضروفی قرار دارد که از دو قسمت تشکیل شده به نام های انالوس فایبروس و نوکلئوس پالپوسس، که انالوس فایبروس در اطراف نوکلئوس پالپوسس قرار داردتارهای تشکیل دهنده فایبروس در جهات مختلف قرار دارد و باعث استحکام و تقویت دیسک غضروفی میشود، نوکلئوس پالپوسس از ماده جامد نیمه ژلاتینی تشکیل یافته، این قسمت از دیسک در زیر فشار فشرده میشود، این دیسک ها نقش بسیار مهمی را در خنثی کردن ضربات و فشارهای ناگهانی وارد شده بر ستون فقرات را دارند.

حرکات بین مهره های ستون فقرات متنوع بوده و در قسمت ها مختلف متفاوت است، عمل خم شدن در ناحیه گردن، قسمت بالای مهره های پشتی و کمر، صورت میگیرد

حرکت باز شدن در مهره های کمر، گردن و کمری خاجی صورت میگیرد، باز شدن بیش از اندازه مفاصل مهره های پشتی توسط زائده های شوکی مهره ها محدود میشود

خم شدن جانبی ستون مهره ها در نواحی مهره های گردن، کمر و به مقدار بسیار محدودی در ناحیه پشت صورت میگیرد، در ناحیه گردن حرکت چرخشی به صورت ازاد انجام میشود

رباط های مهمی در قسمت های مختلف این مهره ها را به یکدیگر مربوط میکند.

اخلالات پشت ستون فقرات:

در ورزش مشکلات و اختلالات پشت نسبتا زیاد است این اختلالات یا مادرزادی است یا مکانیکی و یا بر اثر ضربه ایجاد میشود

اختلالات مادرزادی: زیبنای اصلی بسیاری از ناراحتی های پشت در فعالیت های ورزشی رشد و تکامل غیر طبیعی مهره ها است، بعضی از اختلالات مادرزادی: طویل بودن بیش از اندازه زائده عرضی مهره پنجم کمر، غیر طبیعی بودن زاویه اتصال مهره پنجم با اولین مهره خاجی و ناقص بودن تیغه مهره، این اختلالات باعث ضعف مکانیکی در ستون فقرات میشود، و در مواقع تحت فشار قرار گرفتن ستون فقرات اسیب پذیری بیشتری دارد

اسپوندیلولیستزیس:

یکی از نارسایی ها و ناهنجاری های در ستون فقرات که میتواند بر اثر ضربه شدید شده و به نارسایی خطرناکی منجر شود اسپوندیلولیستیزس است، در این عارضه جسم مهره به سمت جلو تغیر مکان میدهد و حالت در رفتگی ناقص در ان دیده میشود، معمولا در مهره پنجم کمر دیده مشود

استرس فراکچر در ستون مهره ها اسپاندیلولیز نامیده میشود، در این حالت یک ضربه مستقیم یک پیچیدگی ناگهانی و یا استرس مزمن مهره های کمر، ممکن است مره ای را که مبتلا به استرین فراکچر شده است به سمت جلو بر روی استخوان خاجی جابجا کند، بعد این اتفاق ورزشکار دچار ناراحتی هایی میشود مثل درد موضعی یا دردی که به طرف دو پا انتشار میابد، و سختی پایین کمر بعد از انجام فعالیت ورزشی، ا ز ویژگی های جسمانی ورزشکار مبتلا به اسپوندیلو لیستسزس میتوان به کوتاه بودن بالا تنه، کفل های شبیه به قلب، قفسه سینه پایین افتاده، بالا یودن تاج خاصره و عمود بودن خاجی را نام برد و عضلات همسترینگ این ورزشکاران سخت بوده و هنگام باز کردن مفصل ران نیز با محدودیت مواجه هستند. هر یک از عوامل فوق میتواند درد کمر را سبب شوند

تشخیص:

برای تشخیص قطعی باید از رادیو گرافی استفاده کرد یا از ct

درمان:

علائم مرتبط با اسپوندیلولیستزی شناخته شده معمولاً با تمرینات تثبیت‌ کننده تنه و محدودیت فعالیت، یعنی حمل بارهای سنگین یا انواع خاصی از ورزش‌ها مانند تنیس یا فوتبال که در آن بار محوری واضحی روی ستون فقرات وجود دارد، بهبود خوبی نشان می‌دهد. اگر علائم بیش از ۶ هفته ادامه داشته باشد یا نقص عصبی همراه با درد و بی‌حسی تشعشع شود، باید تصویربرداری انجام شود.

جراحی:

اسپوندیلولیستزیس با توجه به درجه آن درمان می شود. به عنوان مثال، برای درجه I و II، درمان های محافظه کارانه اغلب کافی است، از جمله داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs) مانند ایبوپروفن، فیزیوتراپی، تمرینات خانگی، تمرینات کششی و استفاده از بریس مورد تأکید قرار می گیرند. در طول درمان، ممکن است عکس‌برداری دوره‌ای با اشعه ایکس برای تعیین اینکه آیا مهره در حال تغییر موقعیت است یا خیر انجام شود.

برای اسپونیدیلولیستزیس درجات بالا یا در اثر بدتر شدن علائم، ممکن است جراحی فیوژن ستون فقرات توصیه شود. در طی این روش، مهره‌های آسیب‌دیده به یکدیگر جوش داده می‌شوند تا به یک استخوان منفرد و جامد تبدیل شوند. در طول این عمل، جراح، مهره‌های ستون فقرات کمری را دوباره تنظیم می‌کند. سپس تکه‌های کوچک استخوان که پیوند استخوان نامیده می‌شود، در فضای بین مهره‌ها قرار داده می‌شوند تا با هم ترکیب شوند. با گذشت زمان، استخوان‌ها با هم رشد می‌کنند، مانند زمانی که استخوان شکسته بهبود می‌یابد. پیچ‌ها و میله‌های فلزی ممکن است برای تثبیت بیشتر ستون فقرات و بهبود شانس همجوشی موفق نصب شوند. در برخی موارد، بیماران مبتلا به لغزش شدید نیز تحت فشار ریشه های عصبی نخاعی قرار می گیرند. در این صورت، روشی به نام رفع فشار ستون فقرات می تواند به باز شدن کانال نخاعی و کاهش فشار روی اعصاب کمک کند.

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

استخوان‌های ستون فقرات (مهره‌ها) توسط دیسک‌ها حفاظت می‌شوند

این دیسک‌ها مثل بالشت‌هایی کوچک و گرد دارای لایه خارجی سختی (آنالوس فایبروس) هستند که هسته را احاطه کرده است و هسته آن که ( نوکلئوس پالپوسس) نام دارد

دیسک‌های بین مهره‌ای ستون فقرات به‌عنوان ضربه گیر استخوان‌های ستون فقرات عمل می‌کنند

فتق دیسک (که آن را بیرون‌زدگی، لغزش یا پارگی نیز می‌نامند) قطعه‌ای از هسته دیسک است که درنتیجه پارگی آنولوس یا حلقه به درون کانال نخاعی بیرون زده است

دیسک‌هایی که دچار فتق می‌شوند معمولاً درمراحل اولیه دژنراسیون یا تخریب قرار دارند

کانال نخاعی فضای محدودی دارد که برای عصب نخاعی و بیرون‌زدگی دیسک کافی نیست

به دلیل این جابجایی دیسک به اعصاب نخاعی فشار می‌آورد و اغلب درد شدیدی را ایجاد می‌کند

فتق دیسک می‌تواند در هر بخشی از ستون فقرات اتفاق بیفتد اما در ناحیه کمر (مهره‌های کمری) شایع‌تر است ولی در گردن (مهره‌های سرویکال یا گردنی) هم دیده می‌شود

محل درد به این بستگی دارد که کدام بخش نخاع تحت تأثیر قرارگرفته است

عوامل ایجاد کننده هرنی دیسک:

کشیدگی بیش‌ازحد یا آسیب می‌تواند باعث فتق دیسک شود

بااین‌حال با افزایش سن دیسک تخریب‌شده و رباط‌هایی که آن را در محل خود ثابت نگه می‌دارند تضعیف خواهند شد

با پیشرفت این تخریب تدریجی یک فشار نسبتاً جزئی یا حرکت پیچشی می‌تواند باعث پارگی دیسک شود

بعضی از افراد مستعد آسیب‌پذیری دیسک هستند و درنتیجه ممکن است در چند قسمت از ستون فقرات دچار فتق دیسک شوند ، مطالعات نشان می‌دهد که وقوع فتق دیسک می‌تواند زمینه خانوادگی داشته باش

علائم:

علائم برحسب محل فتق و اندازه بیرون‌زدگی متفاوت‌اند

اگر فتق دیسک به عصب فشار نیاورد بیمار کمردردی جزئی را تجربه می‌کند یا اصلاً هیچ دردی حس نمی‌کند اما در صورت فشار به عصب درد، بی‌حسی یا ضعف قسمتی از بدن اتفاق می‌افتد

عموماً فتق دیسک با کمردرد متناوب و باسابقه طولانی همراه است

مهره‌های کمری

سیاتیک / رادیکولوپاتی اغلب از فتق دیسک کمر نشات می‌گیرد

فشار روی یک یا چند عصبی که به عصب سیاتیک کمک می‌کنند می‌تواند باعث درد، سوزش، گزگز و بی‌حسی شود که از باسن تا پاها و گاهی حتی کف پا تیز می‌کشد

معمولاً یک‌طرف بدن درگیر می‌شود

درد را تیز و مانند شوک الکتریکی توصیف می‌کنند که با ایستادن، راه رفتن و نشستن بدتر می‌شود

صاف کردن پاها در طرف آسیب‌دیده می‌تواند درد را شدیدتر کند

علاوه بر پادرد، کمردرد نیز احساس می‌شود؛ هرچند در سیاتیک حاد معمولاً درد پا بدتر از کمردرد است

مهره‌های گردنی

رادیکولوپاتی گردنی از علائم فشردگی عصب کردن است و می‌تواند شامل درد مبهم یا تیز در گردن یا بین تیغه های شانه باشد، دردی که از بازو به سمت مچ یا انگشتان دست امتداد دارد و باعث بی‌حسی یا گزگزشدن می‌شود

گاهی درد با حرکات یا تغییر پوزیشن خاص گردن افزایش می‌یابد

چه زمان و چگونه می‌توان از مراقبت‌های پزشکی استفاده کرد؟

خوشبختانه اکثر موارد فتق دیسک نیازی به جراحی ندارد

با گذشت زمان علائم سیاتیک/ رادیکولوپاتی در ۹ نفر از ۱۰ مبتلا بهبود می‌یابد

زمان بهبود از چند روز تا چند هفته متغیر است

تشخیص:

شایع‌ترین تصویربرداری برای این شرایط است MRI

تصویربرداری ساده با اشعه ایکس از ناحیه آسیب ‌دیده برای ارزیابی تکمیلی ستون فقرات انجام می‌شود

فتق دیسک با رادیوگرافی خیلی قابل تشخیص نیست

نارسایی مکانیکی ستون مهره ها:

نارسایی ستون مهرها به دلیل غیر طبیعی بودن شکل ظاهری بدن است، مثل چاقی و حرکات غیر طبیعی بدن. این نارسایی های مکانیکی بر روی اجرای فعالیت های ورزشی اثرگذار است

ضربات مستقیم م غیر مستقیم ممکن است منجر به اسپرین و استرین، خونمردگی و یا شکستگی مهره ها شود، گاهی اگر یک صدمه ناچیز نادیده گرفته شود ممکن است به یک صدمه مزمن تبدیل شود که نهایتا شرایط دشواری را فراهم خواهد کرد

حفظ و نگهداری اندام ها در راستای صحیح خود در حین نشستن، راه رفتن، دویدن، پریدن و پرتاب کردن حائز اهمیت است، این عدم نگهداری صحیح اندام ها در راستای خود در بسیاری از ورزش ها اتفاق می افتد که خود باعث نارسایی های مکانیکی که سبب در معرض قرار گرفتن لیگامنت ها و عضلات به عارضه اسپرین و استرین میشود

صدمات ناشی از ضربه بر ستون مهره ها:

باید مهارت بالای برای تشخیص شدت اسیب ها در فعالیت های ورزشی بر ستون فقرات وجود داشته باشد، همیشه از صدمات ورزشی بر ستون مهره ها شنیده ایم و با نااگاهی اطرافیان و به حرکت دراوردن غیر اصولی ورزشکا باعث مصدومیت بیشتر فرد و حتی قطع نخاع شده اند

صدمات وارد بر ستون فقرات دارای علائمی هستند، که قابل تشخیص میباشند، مانند:

الف: ممکن است در یک طرف یا هر دو طرف ستون فقرات اسپاسم ایجاد شود ، اگر اسپاسم در یک طرف باشد ورزشکار بدن خود را به همان طرف خم میکند

ب: وجود یک نقطه حساس در موضع صدمه دیده

ج: ایجاد درد موضعی و یا انتشار درد در ناحیه پایین کمر، اگر فعالیت ادامه یابد درد تشدید میشود در طول عصب سیاتیک. درد ممکن است به یک طرف یا هر دو پا انتشار یابد

د: به دلیل درد و اسپاسم در پایین کمر حرکت محدود میشود، علاوه بر علائم فوق میتوان از ازمایشاتی استفده کرد:

ازمایش های حرکتی ستون مهره ها:

برای تشخیص دقیق صدمه در ورزشکار اسیب دیده

ازمایش در حال ایستاده: ورزشکاری که مبتلا به صدمه پایین کمر است، هنگامی که بر روی دو پا می ایستد علائمی در او وجود دارد ، او ممکن است از ضعف ساق ها و درد پایین کمر شکایت کند، و یا ناحیه پایین ستون فقرات از تحرک کافی برخوردار نباشد انقباض غیر طبیعی میتواند در دو طرف یا یک طرف وجود داشته باشد، اگر در یک طرف ستون مهره ها باشد ورزشکار بدن را به همان جهت متمایل میکند مانند عارضه اسکلیوز

ازمایشات نشسته:

الف: ورزشکار لبه صندلی مینشیند و کف پاها را رو زمین قرار میدهد، سپس بالاتنه را به طرف جلو خم کرده و سعی در لمس کردن پاشنه های پای خود با سر انگشتان دست میکند، اگر درناحیه پایین کمر اسپرین اتفاق افتاده باشد به هنگام خم کردن بالا تنه به طرف جلو احسای درد میکند، اگر دیسک بین مهره صدمه دیده باشد خم کردن بالاتنه به طرف جلو غیر ممکن خواهد بود

ب: لبه صندلی مینشیند پاها را روی زمین قرار میدهد در چنین حالتی سعی در به چرخش دراوردن ستون فقرات در یک جهت و انگاه در جهت دیگر میکند اگر صدمه در پایین ستون فقرات باشد در ان ناحیه احساس درد میکند

ج: ورزشکار به پشت روی میز دراز میکشد به نحوی که ساق ها اویزان شوند، در این حالت مفصل لگن را به روی شکم خم میکند اگر قسمت پایین ستون مهره ها اسیب دیده باشد هنگام خم کردن مفصل لگن درد در ان ناحیه حس میشود

د: ورزشکار روی میز دراز میکشد و هر دو ران خود را به طرف شکم میکشد از همین حالت ورزشکار ابتدا یک زانو و سپس زانوی دیگر را باز میکند این حرکت باعث کشش عصب سیاتیک میشود و اگر صدمه وجود داشته باشد حرکت فوق همراه درد است

صدمات بافت های نرم پشت:

اکثر بافت های نرم پایین ستون مهره ها در معرض صدمه قرار دارند، پیچیدگی های شدید، ضربات مستقیم و یا استرین مزمن منجر به صدمات بافت های نرم میشوند. استرین مزمن ناشی از شکل غلط و یا استفاده مکانیکی نادرست از بدن در هنگام فعالیت ورزشی صورت میگیرد

عواملی که منجر به پارگی و یا کشیدگی لیگامنت های حمایت کننده پشت میشوند ممکن است به عضلات نیز اسیب وارد کند استرین و اسپرین مکرر موجب خواهد شد تا بافت های حمایت کننده ی ستون فقرات قدرت حمایت کنندگی خود را کم کم از دست بدهند

درد پایین کمر:

معمولا برخی از واژه های مورد استفاده در مورد درد کمر غیر صحیح مورد استفاده قرار میکیرند مثل سیاتیک، اسپرین خاجی کمری، اسپرین خاجی تهیگاهی.

هر چه سن بیشتر صدمات پایین کمر بیشتر، در ورزشکاران حرفه ای درد پایین ستون مهرها نسبتا زیاد است، در بیشتر موارد صدمه ستون مهره ها به دلایل زیر اتفاق می افتد

نارسایی فیزیکی ، 2- صدمات کم شدت و مکرر مهره ها 3- تغیر بافت از نوع عالی به نوع پستد دراز مدت

در چنین مواردی یک ضربه یا یک پیچیدگی ناگهانی صدمه جادی را در ستون مهره ها ایجاد میکند. علت صدمه پذیر بودن پایین ستون مهره ها شرایط خاص اناتومی است

سایاتیکا:

تورم عصب سیاتیک را سایاتیکا مینامند. تورم عصب سیاتیک دردی را تولید میکند که در سراسر طول مسیر عصب ممکن است احساس شود. واپه سیاتیک به غلط برای تمام صدمات پایین کمر بدون در نظر گرفتن علت اصلی صدمه مورد استفاده قرار میگیرد. عصب سیاتیک از ناحیه کمری خاجی شروع شده و در تمام طول اندام پایین ادامه پیدا میکند، در طول مسیر شاخه هایی از ان جدا میشود و به عضلات میرود، ریشه عصبی که از پنجمین مهره کمری خارج میشود بزرگترین ریشه عصبی است که با ریشه های عصبی مهره های دیگر عصب سیاتیک را تشکیل میدهند. این ریسشه عصبی (ریشه پنجم) در محل خارج شدن از ستون مهره ها از فضای بسیار باریکی عبور میکند.

ریشه عصبی مزبور درمحل خارج شدن از ستون فقرات اسیب پذیر است، عصب سیاتیک در محلی که از روی خارنسایی عبور میکند نیز اسیسب پذیر است، بنابراین اسپاسم عضلانی یا ضربه مستقیم در ناحیه خارنسایی مستقیما به عصب سیاتیک فشار وارد میآورد. قسمت هایی از عصب سیاتیک که بیشتر آسیب پذیرند عبارت اند از: ناحیه مفصل کمری خاجی و پنجمین عصب مهره کمری

علائم:

درد در پایین کمر

درد در ناحیه پشت یا پا که هنگام نشستن بدتر میشود

درد مفصل ران

سوزش یا سوزن سوزن شدن ساق پا

ضعف، بی حسی یا مشکل در حرکت پت

درد مداوم در یک طرف پشت

دردهای تیر کشنده که ایستادن را سخت میکند

سیاتیک معمولا یک طرف پایین تنه را درگیر میکند. اغلب، درد از قسمت پایین کمر تا انتهای ران و از طریق ساق پا ادامه دارد، بسته به جایی که عصب سیاتیک تحت فشارقرار گرفته درد ممکن است به پا یا انگشتان پا نیز کشیده شود

برای برخی از افراد درد سیاتیک مستواند شدید و ناتوان کننده باشد. برای دیگران، ممکن است نادر و تحریک کننده باشد، اما میتواند بدتر شود

علل سیاتیک:

تنگی کانال نخاعی کمری

بیماری دژنراتیو دیسک ( کم اب شدن و تحلیل رفتن )

اسپوندیلولیستزیس (جابجایی و لغزش دیسک ها به جلو روی هم)

بارداری

اسپاسم عضلانی در پشت پا یا باسن

سیگار کشیدن

افزایش سن، دیابت، اضافه وزن، ورزش نکردن، پوشیدن کفش پاشنه بلند، شغل

تشخیص:

معاینه فیزیکی توسط پزشک مثل راه رفتن روی پاشنه، یا انگشتان پا، اگر درد شدید باشد پزشک ازمایشات تصویربرداری را تجویز میکند، مثل رادیوگرافی، سی تی اسکن، ام ار ای، الکترومیوگرافی

درمان:

اغلب افراد با خودمراقبتی و درمان های خانگی مثل کیسه های سرد و گرم، کشش، داروهای ضد درد، بهتر میشوند.

اما اگر درد بهتر نشد پزشک ممکن است از داروهای ضد التهاب، ضد تشنج، شل کننده های عضلانی استفاده کند

فیزیوتراپی: استفاده از حرکات و کشش ها و ممکن است همراه با تزریق داروهای استروئیدی توسط پزشک مثل کورتیزون برای کاهش التهاب اطراف عصب، که ممکن است این پروسه چند ماه طول بکشد

عمل جراحی: اگر درد شدیدی وجود دارد که بهبود نمیابد ضعف دارید یا کنترل روده و مثانه را از دست میدهید، ممکن است نیاز به جراحی باشد، و خار استخوان یا فتق دیسک را که بر عصب فشار وارد نموده خارج نمایند

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

کسانی که گرفتار این اسیب هستند دردی گنگ و پراکنده را در قسمت پایین کمر احساس میکنند، این درد به دلیل ازردگی پنجمین پنجمین ریشه عصبی مهره ی کمری است، علائم دیگر: اسپاسم، وجود یک نقطه حساس در محل کمری خاجی و محدودیت حرکتی بالاتنه، اغلب ورزشکارانی دچار اسپرین کمری خاجی میشوند که دارای ناهنجاری لوردوز هستند

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

شکستگی ستون مهره خطرناک و جدی نیست مگر اینکه در ارتباط با نخاع باشد، اگر از روی بی احتیاطی حرکتی در ستون فقرات فرد مبتلا به شکستگی مهره ایجاد شود ممکن است صدمه غیر قابل برگشتی به نخاع وارد آید، پس تمام صدمات ورزشی که به ستون فقرات وارد می آید به عنوان شکستگی محسوب میشود، مگر توسط پزشک خلاف آن ثابت شود

مراقبت از درد پایین کمر:

درجه و میزان مراقبت از درد پایین کمر بستگی به شدت آسیب دارد، هر چه شدت بیشتر مراقبت دقیق تر و طولانی تر، برای این کار اقدامات زیر در نظر گرفته میشود

الف: محدود کردن فعالیت ب: کشش غیر فعال عضلات پایین کمر ج: استفاده از حرارت و ماساژ و ماساژ یخ خ:استفاده از تشک سخت چ: استفاده از بریس و: برنامه اماده سازی با تمرینات ویژه

بعد از اسیب، اماده سازی مجدد کمر، باید مبتنی بر به دست اوردن مجدد انعطاف پذیری، قدرت و شکل طبیعی آن باشد

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

تعداد مهره های گردن هفت عدد است، دو مهره نزدیک جمجمه را به تریتیب اطلس و اکسیس مینامند، وظایف این دو نگه داشتن سر روی ستون فقرات، و حرکت چرخشی گردن توسط این دو مهره است.

دومین مهره گردن اکسیس است، ساختار آن طوری است که حرکات چرخش سر و مهره اطلس بر روی ان انجام میگیرد، تفاوت این مهره دارا بودن زائده دندانی است که در داخل مهره اطلس قرار میگیرد

نخاع:

قسمتی از دستگاه عصبی مرکزی است که در داخل کانال ستون مهره ها قرار میگیرد، از نخاع سی و یک جفت عصب خارج میشود، که هشت جفت عصب از ناحیه گردن، دوازده جفت از ناحیه پشت، پنج جفت از ناحیه خاجی، و یک جفت از ناحیه دنبالچه، هر یک از این اعصاب دارای دو شاخه قدامی و خلفی هستند، شاخه قدامی این اعصاب حرکتی و شاخه خلفی حسی است. هر دو شاخه حسی و حرکتی با هم یک عصب نخاعی را میسازند، هر عصب نخاعی بعد از خارج شدن از سوراخ مهره، از بین دو مهره میگذرد، و به طرف پایین امتداد میابد، اعصاب نخاعی بعد از خروج از سوراخ مهره از نزدیک زائده های مفصلی مهره عبور میکنند، پس هر حرکت غیر طبیعی این زائده ها مانند دررفتگی و شکستگی ممکن است اعصاب نخاعی را در معرض اسیب قرار دهد

مغز:

قسمتی از دستگاه عصبی مرکزی است که در جمجمه قرار دارد، مغز از چهار بخش تشکیل شده مخ: بزرگترین قسمت مغز که در جانب ثدامی قرار دارد، مخچه: قسمتی از مغز بین مخ و پل دماغی، پایه های مغز و بصل النخاع

پرده ای از مغز و نخاع محاظت میکند به نام مننژ، این پرده از سه لایه تشکیل شده است به نام سخت شامه، که از بافت فایبروس محکم و غیر قابل ارتجاع تشکیل شده، که توسط یک بافت چربی از دیواره استخوانی کانال مهره ها جدا مشود. زیر سخت شامه لایه عنکبوتیه قرار دارد، و داخلی ترین لایه مننژ نرم شامه نام دارد، که یک لایه بسیار نرم و لطیف است که روی مغز و نخاع چسبیده است، و حاوی رگ های زیادی است، این لایه به حفظ مایع مغزی نخاعی کمک میکند، مایع مغزی نخاعی در فضای بین عنکبوتیه و نرم شمه قرار دارد، این مایع به طور کامل مغز را در بر میکیرد، وظیفه ان یک عمل احتیاطی است، یعنی از انتقال ضربات به مغز جلوگیری میکند

پیشگیری از اسیب های گردن:

در ورزش صدمات گردن کمتر از کمر اتفاق می افتد، چون دامنه حرکتی ای بیشتر از پشت و کمر است و فشار وزنی در کمر بیشتز از گردن است، صدماتگردن بیشتر در کشتی و شیرجه اتفاق می افتد، صدمات خطرناک: پارگی دیسک، شکستگی مهره، و در رفتگی کامل و یا ناقص مهره است. صدمات کمتر بیشتر بافت های نرم را درگیر میکند

مکانیزم اسیب های گردن: باز شدن بیش از اندازه، فشرده شدن گردن، حرکت شلاق مانند، پیچیدگی گردن

پیشگری از صدمات: انعطاف پذیری گردن، قدرت عضلانی گردن، چالاکی و فرزی ورزشکار، بنابر این تمرینات قدرتی و تمرینات انعطاف پذیری به شکل روزمره توسط ورزشکار باید انجام شود،

صدمات گردن:

شکستگی گردن: چون دامنه حرکتی گردن زیاد است، امار شکستگی گردن پایین است، قبل شکستگی دررفتگی اتفاق می افتد، نیروی شدیدی که سبب باز شدن بیش از اندازه، فشرده شدن، یا پیچیدگی گردن میشود منجر به شکستگی گردن خواهد شد، کشیده شدن بیش از حد گردن اگر بیش از دامنه حرکتی آن باشد منجر به شکستگی گردن خواهد شد، که بیشتر روی مهره های ششم و هفتم تاثیر گذار است، ضربه مستقیم به سر، چرخش شدید گردن، فشار زیادی را به مهره اطلس و اکسیس وارد میکند که بیشار خطرناک است

علائم: دردشدید، اسپاسم و فلجی

در رفتگی گردن: این اسیب عمومیت ندارد ولی از شکستگی بیشتر اتفاق می افتد، معمولا بر اثر خم شدن شدید، سر و یا حرکت چرخشی شدید اتفاق میافتد، دررفتگی بیشتر در استخر اتفاق می افتد، بعد از شیرجه و اصابت سر به کف استخر بیشتر مهره های چهارم، پنجم و ششم دچار در رفتگی میشوند

علائم: درد شدید، اسپاسم و فلجی ، تفاوت با شکستگی در دررفتگی سر به سمت در رفتگی خم میشود

صدمات نخاع و اعصاب:

به دلیل اینکه نخاع توسط پرده پیوندی، بافت چربی و مایع مغزی نخاعی به اندازه کافی حمایت میشود، بنابراین در رفتگی یا شکستگی گردن ندرتا باعث فلج مصدوم میشود

به هنگام مواجهه شدن با صدمات گردن یا پشت بسیار محتاطانه باید عمل کرد تا از فلجی احتمالی پیشگیری شود صدمات نخاع و ریشه های عصبی ستون فقرات به چها طریق صورت میگیرد عبارت اند از: پارگی توسط قمت های کوچک استخوان، خونریزی خونمردگی و کشیدگی عصب، ممکن است صدمه تکی یا با هم اتفاق بیفتد،

خونریزی: تمام شکستگی ها و در رفتگی ها و اسپرین و استرین باعث خونریزی ستون مهره ها میشود، خونریزی اگر در عضلات یا حفره عنکبوتیه باشد ندرتا باعث صدمات خطرناک میوشد، زیرا خون در قسمتهای فوق فورا پراکنده میشود، اما خونریز نخاع صدمات غیر قابل برگشتی را ایجاد میکند،

کشیدگی اعصاب گردن: اخیرا به این صدمات بیشتر توجه میشود ، مکانیسم این صدمات حرکت جانبی و شدید گردن است بعد از وارد امدن چنین صدمه ای ورزشکار احساس سوزش کرده و این احساس از گردن تا پایین بازو ادامه دارد، همراه این حالت ممکن است بی حسی و یا از بین رفتن عملکرد بازو و گردن نیز وجود داشته باشد حرکت بیش از اندازه سطوح مفصلی در مجاورت یکدیگر باعث شوک نخاع میشود که احساس گرفتگی برق را در مصدوم ایجاد میکند.

کشش مکرر اعصاب نیز منجر به تورم اعصاب اتروفی عضلات، و صدمات غیر قابل برگشت میشود، برای اینکه ورزشکار به محیط ورزش برگردد باید قدرت عضلات گردن افزیش یابد و از وسایل و حرکات ورزشی مناسب استفاده شود

اسپرین و استرین گردن: مانیسم های استرین و اسپرین همان مکانیسم های شکستگی و در رفتگی مهره های گردن هستند مثل پیچ خوردگی ناگهانی، باز شدن بیش از اندازه سر به سمت جلو یا عقب، فقط میزان نیرو وارد شده کمتر است، عضلاتی از گردن که بیشتر دچار استرین میشوند قسمت بالای ذوذنقه یا تراپزیوس، و عضله جناغی چنبری پستانی یا استرنو کلیدو ماستوئید، در استرین عضلات گردن فرد گردن را به یک طرف کج کرده، و عضلات طرف دیگر گردن حالت اسپاسم دارند، و احساس درد تا شانه ها محسوس است، و محدودیت حرکتی زیادی خواهد داشت

اسپرین گردن دارای تمام علائم استرین گردن است، ولی شدید تر، چون علاوه بر عضلات به لیگامنت های اصلی و حمایت کننده گردن نیز صدمه وارد میشود

همراه اسپرین گردن ممکن است یک از دیسک های گردن نیز پاره شود، در موارد شدید باید با پزشک مشورت شود، اغلب برای تشخیص شکستگی و در رفتگی مهره گردن تنها راه تشخیص رادیوگرافی است، مواظبت از اسپرین و استرین گردن شامل ساتراحت ، کشش عضلات، گرما و ماساژ است. مدت زمان بهبودی معمولا بین دو تا ده روز طول میشد

بیرون زدگی دیسک گردنی: بیرون زدگی انواع دیسک های گردنی علائم زیر را ایجاد میکند که بسته میزان بیرون زدگی و جهت بیرون زدگی میتواند درمان های متفاوتی داشته باشد، از ورزش تا جراحی

جمجمه:

جمجمه از طرف بیرون توسط اسکالپ پوشیده شده، جمجمه از مغز که در ان قرار گرفته محافظت میکند، بین جمجه و مغز سه لایه بافت قرار دارد، از خارج به داخل: سخت شامه، عنکبوتیه و نرم شامه

سخت شامه زیر جمجمه است و از بافت فایبروس تشکیل شده که در بر گیرنده سینوس هاس سیاهرگی گونا گون است

در زیر ان عنکبوتیه قرار دارد در این منطقه سیاهرگ های نیمکره های مغز عبور میکند، بین عنکبوتیه و سخت شامه فضای زیر سخت شامه قارا دارد

نرم شامه بافت نازکی است که مغز را در بر گرفته، بین نرم شامه و عنکبوتیه فضایی به نام زیر عنکبوتیه قرا دارد، در این فضا مایع مغزی نخاعی قرار دارد و در این منطقه شریان های اصلی وجود داردکه به نیمکره های مغز خونرسانی مکیند

مغز توسط دو سیستم شریانی مشروب میشود

شریان سبط قدامی یا کاروتید انتریور 2- شریان های مهره ای خلفی یا پستریور ورتبرال این شریان ها در زیر مغز با هم ارتباط بر قرار کرده و گردش خون ویلیس را به وجود می اورند

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

علائم و اثرات اسیب های سر بستگی به مقدار تخریب بافت مغز و بافت های احاطه کننده ی ان دارد

یک ضربه به سر ممکن است اسیب های زیر را ایجاد کند: خونمردگی اسکالپ یا اسکال هماتوم، شکستگی جمجمه یا اسکال فرکچر، تکان مغز یا کانکاشن، تورم نیمکره های مغز یا سربرال ادما، و خونریزی داخل جمجمه یا اینترا کرینیال بلیدینگ

خونمردگی اسکالپ: تجمع خون بین اسکالپ و جمجمه، درمان یک چنین اسیبی با سرد کردن و یخ درمانی صورت میگیرد، مگر پارگی پوست سر وجود داشته باشد، اگراحتمال شکستگی جمجمه وجود داشته باشد بهتر است از رادیوگرافی استفاده شود

شکستگی جمجمه: وجود شکستگی دلیلی بر یک اسیب جدی است، در این حالت احتمال اسیب مغز و بافتهای احاطه کننده وجود دارد

وجود شکستگی دلیلی بر یک اسیب جدی است، در این حالت احتمال اسیب مغز و بافتهای احاطه کننده وجود دارد

شکستگی جمجمه ممکن است باعث اسیب به سرخرگ های ناحیه شود و ایجاد خونرییزی داخل جمجمه نماید، یکی دیگر از خطرات بعد از شکستگی پلرگی پوست سر و نفوذ باکتری ها به داخل حفره جمجمه و ایجاد مننژیت است و حتی شکستگی فشرده استخوان ممکن است باعث اسیب به بافت مغز شود

تکان مغزی: تکان مغزی یک علامت کلینیکی است که با اختلاف فوری در کار دستگاه عصبی از قبیل تغیر در هوشیاری، اختلال دردید، تعادل و غیره خود را نشان میدهد، حتی ممکن است فرد هوشیاری خود را کامل از دست بدهد، تکان مغزی به سه درجه تقسیم بندی میشود:

تکان مغزی درجه یک: بیهوشی واقعی وجودندارد، مدت کمی ورزشکار گرفتار بیهوشی و تیرگی حواس میشود، این مدت ده تا بیست ثانیه است، گردن را چک کنید تا از وجود و عدم وجود اسیب گردن مطمئن شوید، اگر اسیب گردن وجود نداشت ورزشکار میتواند به کار خود اامه دهد

علائم: فراموشی وجود ندارد، سردرد وجود ندارد، تهوع وجود ندارد، بعد از معاینات علائم و اختلال عصبی وجود ندارد، ورزشکا کاملا در حالت کنترل عصبی و هیجانی است

اگر سر درد تهوع و فراموشی بعد از مدتی به وجود امد بهتر است دو روز از ورزش محروم شود

تکان مغزی درجه دو: تیرگی حواس یا بیهوشی بیشتر از بیست ثانیه و حداکثر تا دو دقیقه طول میکشد، گردن را چک کنید تا از وجود و عدم وجود اسیب مطمئن شوید، در صورتی که اسیب دیدگی گردن وجود نداشت، احتمال خطر بسیار کم است

علائم: سردرد و فراموشی اغلب وجود دارد، حالت گیجی و منگی و عدم توانایی، جهت یابی ممکن است، علائم عصبی و حرکت سریع چشم وجود داشته باشد، معمولا سه تا پنج روز محروم از تمرین و مسابقه و حتی لازم باشد بیشتر

بیشتر از دو تکان مغزی برای یک ورزشکار در یک فصل برای بقیه فصل ورزشکار محروم از فعالیت، برای ادامه فعالیت ورزشی بخصوص در ورزش هایی که ارتباط جسمانی وجود دار هر ورزشکار باید انفردادی بررسی شود

تکان مغزی درجه سه: بیهوشی بیشتر از دو دقیقه طول میکشد، هر چه سریع تر به بیمارستا برای تشخیص و درمان، یک فصل ممنوعیت از تمرین و مسابقه، دو یا سه تکان مغزی در دوران ورزش باید ورزشکار را از فعالیت ورزشی که ارتباط جسمانی وجود دارد برای همیشه محروم کرد

تورم نیمکره های مغز:

گاهی ضربات وارد بر جمجمه منجر به تورم در نیمکره های مغز میشود در این شرایط فشار داخل جمجمه افزایش می یابد، به علت تجمع مایع مغزی نخاعی که احتمالا برای جلوگیری از خونریزی داخل جمجمه اتفاق می افتد، علائم افزایش فشار داخل جمجمه عبارت اند از: وجود سر درد یا سردرد تشدید شونده، تهوع و یا استفراغ، کاهش ضربان و یا پایین تر بودن ضربان از فرم طبیعی، افزایش فشار سیستول و کاهش فشار دیاستول، بی نظمی مردمک

خونریزی داخل جمجمه: خونریزی داخل جمجمه خطری بسیار جدی است که فوراباید رسیدگی شود، که سه دسته است: خونریزی خارج از سخت شامه، خونریزی زیر سخت شامه، خونریزی زیر عنکبوتیه

خونریزی خارج از سخت شامه: خونریزی بین سخت شامه و استخوان جمجمه سرخرگی است که منجر به فشرده شدن ساقه مغز خواهد شد، اگر فشار داخل جمجمه تخلیه و خونریزی متوقف نشود چنین اسیبی منجر به مرگ خواهد شد، هوشیاری موقت از بین میرود، بعد از بیهوشی ورزشکار به هوش امده، حالت طبیعی خواهد داشت ممکن است چند دقیقه تا دو ساعت طول بکشد، بعد از این زمان ورزشکار دچار فراموشی بیهوشی، حالت تشنج میشود، مگر اینکه درمان صورت گیرد، این اسیب اسیبی اورژانسی است

خونریزی زیر سخت شامه: این خونریزی به علت پاره شدن سیاهرگ هایی است که از کورتکس نیمکره های مغز به سینوس هاس سخت شامه، انتقال پیدا میکند، در نوع حاد ان ورزشکار زمین خورده و بیهوش میشود، و ندرتا حالت هوشیاری را بعد از این شرایط به دست خواهد اورد، در چنین شرایطی ممکن است علائم خونریزی داخل جمجمه ممکن است تا ساعت ها و بلکه روزها وجود نداشته باشد

خونریزی زیر عنکبوتیه: به دلیل پارگی سرخ رگ و به علت بیماری آنوریسم اتفاق می افتد، آنوریسم تورم یکی از سرخرگ های مغز است، این اسیب منجر به نقص شدید عملکرد نیمکره های مغز میشود

ارزیابی پس از اسیب سر:

در ارتباط با بعضی اسیب های سر علائم و ازمایش هایی وجود دارد که برای نشان دادن اهمینت اسیب ها مورد استفاده قرار میکیرد:

سر درد:یکی از علائم بعد از وارد امدن ضربه سر، سر درد است، بعد از ضربه وارد شده به سر تا زمانی که سر درد بر طرف نشده نباید ورزشکار را در فعالیت شرکت داد

تهوع و استفراغ: افزایش فشار داخل جمجمه منجر به تحریک بازتاب تهوع و استفراغ میشود. این علامت به این مهم اشاره دارد که به طور قابل ملاحظه ای فشار مایع مغزی نخاعی در داخل جمجمه افزایش پیدا کرده است

فراموشی: از دست رفتن حافظه مکرارا بعد از ضربه به سر اتفاق می افتد، برای تشخیص سوالات ساده ای پرسیده میشود، تاریخ، اتفاقاتی که از صبح افتاده، بعد با سوالات پیچیده تر، مربوط به حوادث ورزشی

ممکن است لحظاتی بعد از ضربه این فراموشی اتفاق بیافتد، حتی ممکن است سوالات واضح را غیر منطقی جواب دهد

ازمایش صد دقیقه هفت تست، روشی است برای تشخیص تمرکز، از ورزشکار مصدوم سوال میشود بعد از کسر هفت از عدد صد باقیمانده چه مقدار خواهد بود، سپس سوال میشود اگر از همان جواب مجدد عدد هفت کسر شود چه مقدار باقی خواهد ماند، و تا هفت بار میتوانیم سوال کنیم

مردمک چشم: اندازه مردمک، هم اندازه بودن، عکس العمل مردمک نسبت به نور، باید بررسی شود، خونمردگی خارج از نرم شامه در یک کره منجر به بزرگ شدن مردمک، در همان طرف میشود،

حرکت چشم: حرکت سریع و نوسانی چشم نیستاگموس نامیده میشود، وقتی از ورزشکار خواسته شود در حالی که سر او مستقیم قرار دارد، به طرفین نگاه کند، در این حالت حرکت سریع و نوسانی چشم در صورت وجود آسیب، قابل دیدن خواهد بود، در صورت وجود این حالت میتوان یقین حاصل کرد که عملکرد نیمکره مغز دارای اشکال است و از ادامه فعالیت باید منع شود

ازمایش هماهنگ انگشت و بینی: از ورزشکار خواسته میشود که انگشت خود را به صورت متناوب روی انگشت ازمایش کننده قرار دهد و شپش بینی خود را لمس کند، در این حالت ازمایش کننده مرتب انگشت خود را در مقابل صورت ورزشکار حرکت میدهد، اگر ورزشکار نتوانست دقیق کار را انجام دهد از فعالیت منع شود

ضربان قلب: ضربان بعد از ضربه وارد شده در صورتی که پایین تر از ضربان استراحت باشد، نشان دهنده بالابودن فشار داخل جمجمه است

فشار خون: افزایش فشار سیستول و کاهش فشار دیاستول نشانه دیگر است

خارج شدن مایع مغزی نخاعی: اگر شکستگی در کف جمجمه اتفاق بیفتد مایع مغزی نخاعی ممکن است از بینی چکه کند، ممکن است خارج شدن مایع مغزی نخاعی یا خون از گوش به علت شکستگی کف جمجمه اتفاق بیفتد

تورم نقطه کور: بررسی انتهای چشم توسط افتالمسکوپ ممکن است نشان دهنده تیرگی در قسمت حاشیه داخل دیسک بینایی باشد، یکی از عوامل مهم برای نشان دادن افزایش فشار داخل جمجمه تورم نقطه کور است

ارزرش یابی و کمک به ورزشکار بیهوش: در این حالت شما اصل را بر این قرار دهید که علاوه بر اسیب دیدگی سر ورزشکار دچار اسیب گردن نیز شده است، در اولین قدم راه تنفس را بررسی کنید، در این حالت سر و گردن را فیکس و ثابت کنید، بعد ضربان قلب را بررسی کنید اگر فاقد ضربان قلب یود با سی پی ار ان را احیا کنید، بعد از ان فشار خون را بررسی کنیدو د رچهارمین مرحله مردمک چشم را بررسی کنید و بعد ورزشکار را با برانکارد در حالی که سر و گردن او بدون حرکت است منقل کنید

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

اناتومی مچ دست:

مفصل مچ دست: سر پایینی زند زبرین یا اولنار، دیسک مفصلی زند زیرین، و سه استخوان از چها استخوان ردیف بالایی استخوان های مچ دست را میسازند.

سطح پایین یاستخوان های زند زیرین و زبرین مقعر است، این دو سطح طوری قرار گرفته اند که با سه استخوان از چهار استخوان ردیف بالای استخوان های مچ دست مفصل میشوند

تعداد استخوان کف دست پنج عدد است، از بالا با استخوان های مچ و از پایین با بالایی ترین بند انگشتان متصل میشود

مفصل مچ دست دارای کپسول مفصلی است، که توسط لیگامنت هایی تقویت میشود

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

از شکستگی های رایج، نمونه آن شکستگی سر پایینی استخوان های زند زبرین و زند زیرین است. سقوط بر روی دستی که از مچ به طرف خارج باز شده باشد باعث میشود استخوان زند زبرین به طرف عقب و بالا رانده شود، که این وضع موجب شکستگی میشود. یا بر اثر وارد امدن ضربه ای مستقیم با یک جسم سخت ایجاد شود، بعد از شکستگی استخوان زند زبرین این استخوان به طرف جلو تغیر مکان میدهد که قابل روئیت است، در بعضی موارد هم قابل روئیت نیست و با یک اسپرین شدید اشتباه گرفته میشود که به ضرر ورزشکار است، چون خونریزی و نفوذ مایعات باعث تورم زیادی در ناحیه میشود، بعد شکستگی کالیس به لیگامنت ها صدمه وارد نخواد شد ولی ممکن است تاندون ها پاره شوند یا کشیدگی زائده ای اتفاق بیفتد که ممکن است به عصب مدین هم اسیب وارد شود

در حالت شکستگی کالیس تا رساندن مصدوم به پزشک کمپرس یخ، بی حرکت کردن مچ و اویزان کردن مچ به گردن کارهای اولیه ای است که میتوان انجام داد، در این حالت ورزشکار بین یک تا دو ماه از فعالیت ورزشی دور خواهد ماند

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

در میان استخوان های مچ دست استخوان اسکافوئید بیشتر در معرض شکستگی است، حدود هشتاد درصد، علت اصلی این شکستگی وارد امدن فشار بر روی دستی که از مچ به طرف خارج باز شده است، این حرکت باعث میشود تا استخوان اسکافوئید بین استخوان زند زبرین و استخوان های ردیف دوم مچ فشرده و در آن شکستگی ایجاد شود، گاهی این اسیب با اسپرین شدید اشتباه میشود و بی حرکت کردن عضو که از ضروریات است صورت نمیگیرد، پس درمان صورت نخواهد گرفت، زیرا جریان خون یه اندازه کافی در این محل وجود نداشته، و در نتیجه سلول ها فرسوده شدن و حیات خود را از دست خواهند داد در این حالت به علت نرسیدن خون و اکسیژن به استخوان، اصطلاحا اسپکتیو نکروزیس اتفاق می افتد

علائم شکستگی: تورم، درد در ناحیه جعبه اسناف، و درد در هنگام خم کردن دست به طرف استخوان زند زبرین و نیز درد بسیار شدید به هنگام حرکا شست با طرف بالا

اصولا برای بهبودی هشت هفته باید گچ گرفته شود و بی حرکت بماند

در رفتگی استخوان هلالی یا لونیت:

این در رفتگی شایع است رد فعالیت های ورزشی، علت، سقوط بر روی مچ دست است که به طرف خارج باز شده

بعد از سقوط فشار وارد بر مچ دست باعث باز شدن فضای بین استخوان های ردیف پایینی و بالایی مچ میشود که در این زمان استخوان لونیت به طرف کف دست تغیر مکان میدهد.

علائم اولیه: درد، تورم، ناتوانی هنگام خم کردن انگشتان و مچ. چون با در رفتگی این استخوان روی عصب مدین فشار میآید، پس باید هر چه زودتر استخوان را جا انداخت، مدت برگشت به مراحل اولیه بعد در رفتگی یک تا دو ماه است.

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

زیاد اتفاق می افتد، هر نیرویی که شرایط حرکت غیر طبیعی مچ را فراهم کند ممکن است منجر به اسپرین مچ شود. معمول ترین اتفاق سقوط بر روی مچی است که کاملا باز شده پیچیدگی و خم شدن شدید مچ باعث وارد امدن صدمه به بافت های نرم و حمایت کننده میشود، از جمله این بافت ها لیگامنت های خلفی و قدامی است که میزان زیادی از استحکام مچ ناشی از وجود همین لیگامنت هاست، این دو لیگامنت حاوی رگ های اصلی غذا دهنده ی سلول های استخوانی مچ هستند، نتیجه اسپرین مکرر ممکن است منجر به قطع جریان خون و تغذیه استخوان های مچ شود، در مان در مورد اسپرین دوجه یک و دو مچ دست استفاده سرما و فشار حداقل تا بیست و چهار ساعت است و بعد از ان به تدریج بر میزان درمان به وسیله گرما افزود و بد نیست تمرینات قدرتی برای تقویت عضلات دست بلافاصله بعد از اسپرین مچ شروع شود

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

فعالیت های ورزشی به ندرت باعث فتق مچ دست میشوند، خیلی از متخصصان معتقدند فتق مچ دست به دلیل فتق کپسول مفصلی و یا فتق غلاف سینویال تاندون است، گروه دیگری از متخصصان فتق مچ یک فضای خالی است که در زیر آن مایعات، خون، غده های عرق و غیره وجود دارد

فتق مچ معمولا بعد از استرین مچ تدریجا ظاهر میشود، لازم به تذکر است که این اسیب در هر قسمت از تاندون در دست و مچ ممکن است ظاهر شود. همراه با چنین صدمه ای درد و و ناراحتی جزئی وجود خواهد داشت. روش سنتی درمان این اسیب ترکاندن تورم توسط فشار دیجیتال است. سپس محل ترکانده شده را برای مدتی بانداژ کرده تا درمان حاصل شود، روش های دیگر درمان اسپیریشن و کوتریزیشن شیمیایی.

بعد از انجام اعمال فوق موضع را بانداژ میکنیم. اما بهترین روش درمان عمل جراحی است.

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

در ورزش هایی که ارتباط جسمانی بیشتری وجود دارد شکستگی استخوان های کف دست زیاد استفاق می افتد. ضربه مستقیم و سنگینی که به یک جسم سخت وارد میشود و یا لگر شدن دست ممکن است منجر به شکستگی استخوان های کف دست شود

علائم شکستگی استخوان کف دست: درد، تورم، تغیر شکل و تحرک غیر طبیعی

گاهی شکستگی استخوان های کف دست با تغیر شکل همراه نبوده، و صرفا با لمس کردن، قادر به تمیز ان از خونریزی شدید نخواهیم بود. برای تشخیص انها، با یک دست مچ مصدوم را گرفته آن را ثابت میکنیم، و با دست دیگر استخوان های کف دست را میگیریم، و در جهت محور طولی ان به جلو حرکت میدهیم، این چنین فشاری اگر با حرکت همراه باشد در موضع در صورت شکستگی درد ایجاد میکند

بعد از مشخص شدن شکستگی عضو را بی حرکت کرده، وتا رساندن مصدوم به پزشک بای از سرما و فشار استفاده شود، که یک ماه زمان استراحت لازم دراد

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

از اسیب ها پر تکرار است، لگد شدن، ضربه خوردن و پیچیدگی شدید انگشتان از عوامل این اسیب است، در مورد شکستگی بند میانی و بالایی همواره باید توجهی خاص مبذول داشت، زیرا امکان درگیر بودن تاندون های باز کننده و خم کننده وجود دارد، بعد از شکستگی بند بالایی در قسمت قدامی انگشت تغیر شکل ایجا میشود. در چنین مواردی انگشت شکسته را در حالت خم ثابت نگه داشته و از باز کردن کامل ان باید پرهیز کرد، بی حرکت کردن انگشت در حالت خم از تغیر شکل بیشتر ان جلوگیری میکند، زیرا تاندون عضله خم کننده به حالت ازاد در می اید

شکستگی بند پایینی انگشتان دست در مقایسه با بند بالایی و میانی مشکلات کمتری را در پی خواهد داشت، شکستگی بند اول انگشتان بسیار درناک بوده و در بعضی مواقع وخامت صدمه توسط خونریزی در زیر انگشت افزایش مییابد

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

به دنبال وارد امدن یک ضربه مستقیم توسطتوپ به سر انگشتان ایجاد میشود، در ورزش هایی چون هندبال، بسکتبال و والیبال بسیار اتفاق می افتد

دو حالت دارد: انگشت چکشی با منشا تاندونی، و با منشا استخوانی

با منشا تاندونی: ضربه وارد شده به سر انگشت موجب جدا شدن تاندون عضله باز کننده یا اکستنسور از محل اتصال ان میشود، ضمنا تاندون عضله باز کننده انگشت مصدوم قسمتی از استخوان را همراه خود از بند جدا میکند. بعد از چنین اسیبی ورزشکار نمیتواند انگشت خود را باز کند و بند صدمه دیده در زاویه سی درجه نسبت به بقیه انگشتان، قرار خواهد گرفت

با منشا استخوانی: در این حالت تاندون پاره نشده بلکه تاندون از محل اتصال به استخوان بند انگشت با تکه ای از استخوان کنده میشود

درمان:

یشتر افرادی که دچار مالت فینگر یا انگشت چکشی شده و به پزشک مراجعه می‌کنند، در ابتدا یک آتل (اسپیلنت) تجویز می‌شود که بند انتهایی انگشت آن‌ها را به صورت صاف شده، بی حرکت کرده و از خم شدن آن جلوگیری می‌کند. درمان انگشت چکشی یا مالت فینگر بسیار حائز اهمیت است و در صورت عدم درمان باعث بدشکلی انگشتان شده و محدودیت حرکتی ایجاد می‌کند

دو روش کلی برای درمان انگشت چکشی یا مالت فینگر وجود دارد که درمان جراحی و غیر جراحی هستند. البته پس از درمان جراحی نیز به برخی پروسه‌های درمانی مانند کاردرمانی نیاز خواهید داشت

درمان جراحی در انگشت چکشی:

در صورتی که ضربه شدید بوده و منجر به شکستگی استخوان و یا بدشکلی ناخن شده باشد، پزشک متخصص جراحی را برای فرد پیشنهاد می‌دهد. البته در صورت در رفتگی و نیمه دررفتگی نیز عمل جراحی انجام خواهد شد. معمولا جراحی همراه با جا اندازی استخوان و پین گذاری خواهد بود.

پین گذاری روشی است که با استفاده از میله و… تکه‌های استخوانی سر جای خود بی حرکت نگه‌داشته می‌شود. در مدتی که انگشت فرد جراحی و پین گذاری شده، انگشت بی حرکت شده و فرد از آن استفاده نمی‌کند. پین گذاری و بی‌حرکتی در مدت 6 الی 8 هفته ادامه خواهد داشت و در این مدت انگشت فرد ضعیف شده و برای برگشت به حالت قبلی به کاردرمانی نیاز خواهد داشت. تمرینات کاردرمانی برای برگشت هرچه سریع‌تر به سطح فعالیت قبلی بسیار مفیدخواهد بود

درمان غیرجراحی انگشت چکشی:

تعداد زیادی از بیماران مبتلا به مالت فینگر یا انگشت چکشی به جراحی نیاز نداشته و با درمان غیر جراحی مشکلشان برطرف خواهد شد. در درمان غیر جراحی ابتدا برای فرد اسپیلنت (آتل آلومینیومی) تجویز شده و انگشت فرد به مدت 6 الی 8 هفته بی حرکت نگه داشته می‌شود. اسپیلنت‌ها انواع مختلفی دارند که برای مالت فینگر وظیفه اصلی آن‌ها بی‌حرکت کردن بند انتهایی انگشت در حالت صاف شده و جلوگیری از خم شدن آن است.

پس از اتمام دوره اسپیلنت گذاری پزشک متخصص بیمار را به کاردرمانی ارجاع می‌دهد. کاردرمانی در بخش هندتراپی بهترین گزینه برای درمان انگشت چکشی یا مالت فینگر است

در رفتگی بند انشگشتان:

در ورزش زیاد اتفاق می افتد، مثل ضربه توپ به سر انگشتان، جهت نیرویی که باعث چنین صدمه ای میشود معمولا از کف دست به سمت انگشتان است، این نیرو باعث تغیر مکان بند اول یا دوم انگشتان است، در رفتگش بند انگشتان با خونریزی و پارگی بافت های حمایت کننده و کپسول مفصلی همراه خواهد بود، ضمنا ممکن است شکستگی جزئی و یا پارگی تاندون و پارگی عضله خم کننده و باز کننده در مفصل در رفته و یا اطراف ان وجود داشته باشد، باید پس از این عارضه مفصل را ثبت نگه داشت و به پزشک برای جا اندازی مراجعه کرد.

برای بهبود کامل مفصل دررفته باید مدت سه هفته انگشت صدمه دیده بی حرکت نگه داشته شودف اگر این مدت کوتاه تر باشد ممکن است در موضع بافت لیفی زیادی تشکیل شود، و منجر به تغیر شکل همیشگی شود

اگر در رفتگی در بند انگشت شست صورت گیرد، مراقبت و درمان از ان باید تخصصی تر انجام شود، چون در تمام مهارت های دست، شست نقش دارد، اغلب دررفتگی شست در دومین مفصل ان به وقوع میپیوندد

اسپرین بند انگشتان: ناشی از ضربه به سر انگشت یا پیچیدگی شدید انگشتان است، مکانیسم ایجاد ان همان مکانیسم ایجاد دررفتگی است با شدت کمتر ، همراه ان کپسول مفصلی و تاندون هم اسیب میبیند علائم آن : درد، تورم زیاد و خونریزی

برای درمان از سرما و فشار استفاده میشود، برای یک ساعت تا مانع خونریزی شود، بعد از کنترل خونریزی استفاده از گرما دارای اهمیت ویژه ایست، تا زمانی که بند مبتلا به اسپرین انعطاف پزیری و قدرت اولیه خود را به دست نیاورده باید از بانداژ استفاده کرد

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

مفصل ارنج از سه استخوان تشکیل شده است، بازو یا هومروس، زند زبرین یا رادیوس و زند زیرین یا اولنا

سر پایینی استخوان بازو دارای دو برجستگی به نام های لقمه است، لقمه خارجی مدور است و با سر مقعر استخوان زند زبرین مفصل میشود، لقمه داخلی به قرقره شبیه است، و با استخوان های نمیه هلالی که توسط استخوان زند زیرین تشکیل یافته مفصل میشود، در بالای هر لقمه برامدگی به نام فوق لقمه قرار دارد

ساختار مفصل ارنج به گونه ای است که حرکات خم شدن و باز شدن به وسیله لقمه داخلی با استخوان زند زبرین یا اولنار صورت میگیرد، حرکات پرونیشن و سوپینیشن در مفصل لقمه خارجی و زند زبرین یا رادیوس ایجاد میشود

لیگامنت های تقویت کننده مفصل ارنج عبارت اند از رباط طرفی زند زبرین و زیرین، پرده سینوویال اندام های عمقی مفصل را مرطوب و لغزنده نگه میدارد، و ارنج توسط یک کپسول مفصلی احاطه شده است

کیسه زلالی یا بورسیت های مهم ارنج: کیسه زلالی زائده ارنجی، کیسه زلالی عضله دو سر بازویی، در قسمت قدامی مفصل ارنج قرار دارد و تاندون عضله دو سر را حمایت میکند، کیسه زلالی زائده ارنجی ، بین زائده ارنجی و پوست قرار دارد.

قسمت سطحی و قدامی مفصل ارنج در زیر پوست، سیاهرگ هایی قرار دارند که خون تیره ساعد را به قلب میبرند، در قسمت عمقی مفصل ارنج شریان بازویی و شریان مدین عبور میکند. که خون اکسیژن دار را به ساعد می اورد، از این ناحیه اعصاب زند زبرین و زیرین هم عبور میکند

عضلات حرکت دهنده مفصل ارنج عبارتند از: عضلات خم کننده و باز کننده

خم کننده های اصلی: دو سر بازویی یا یا بایسپس فموریس، بازویی قدامی یا براکیالیس، و غرابی بازویی یا کراکو براکیالیس

بازکننده اصلی: عضله سه سر یا ترایسپس، مفصل ارنج در فعالیت ورزشی آسیب پذیر است، مثل دامنه زیاد حرکت مفصل، ارتباط ضعیف استخوان ها در جانب خارجی مفصل، و نحوه استقرار بافت های نرم اطراف مفصل

انتهای اولنا یک زائده استخوانی به نام اولکرانون وجود دارد که از باز شدن بیش از حد مفصل جلوگیری میکند، در بعضی ها این زائده کوچکتر است و مفصل از حالت عادی بیشتر باز میشود

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

بر اثر سقوط روی آرنج باز در حالی که دست به طرف خارج باز است یا سقوط بر روی ارنج بسته و یا یک ضربه مستقیم اتفاق می افتد، این شکستگی ها بیشتر در استخوان بازو اتفاق می افتد، مثل شکستگی بالای لقمه، شکستگی لقمه ها، و شکستگی بین دو لقمه

معمولا د رمحل اسیب، تورم، خونریزی زیر جلدی و اسپاسم عضلانی وجود خواهد داشت

در رفتگی ارنج:

بسیار اتفاق می افتد، بعد زا در رفتگی ارنج ممکن است استخوان های زند زیرین و زبرین به طرف جلو، عقب، و یا جانب تغیر مکان بدهد، اغلب به طرف عقب تغیر مکان میدهند، همراه در رفتگی بیشتر لیگامت های ناحیه دچار پارگی و خونریزی داخلی و تورم را نیز به دنبال خواهد داشت، حتی ممکن است به اعصاب رادیال رگ های خونی و شریان ها صدمه وارد شود

اقدامات بعد از دررفتگی استفاده از سرما، فشار، اویزان کردن ساعد به گردن، و مراجعه به پزشک و عملیات جا اندازی، قبل جا انداختن مفصل بیشتر پزشک از داروهای بی حس کننده و شل کننده عضلات استفاده میکند، بعد از جا انداختن ارنج را در حالت خم بی حرکت کرده، و به مدت سه هفته به گردن اویزان میکنند

در این دوران از تمرین هایی برای مچ و انگشتان و شانه انجام میگیرد، بعد از درمان اولیه در مرحله بعد از گرما و تمرینات سبک استفاده میشود، تا دامنه حرکتی اولیه دوباره برگردد

کبودی: در ورزشهایی که ارتباط جسمانی دران وجود دارد، امکان ایجاد آن زیاد است، که به علت کمبود بافت های محافظ و صدمه پذیر بودن در ارنج می باشد، کبودی به دلیل ضربات متوالی است که بر اثر پرتاب های متوالی انجام میشود، که باعث باعث نفوذ به استخوان و خونریزی داخلی میوشد، بعد از وارد امدن صدمه به کیسه زلالی زائده ارنجی و پرده ی سنوویال ممکن است در زیر جلد خونریزی ایجاد شود، که باعث تورم ارنج میشود

روش درمان: استفاده از سرما و فشار تا بیست و چهار ساعت و اگر علائم شدید بود مراجعه به پزشک لازم است

اسپرین و استرین: تشخیص استرین و اسپرین از یکدیگر در ناحیه در ناحیه ارنج بسیار مشکل است، پس هر دو را در نظر میگیریم، معمولا با صدمه به تاندون های اطراف مفصل، به کپسول مفصلی نیز صدمه وارد میشود، که ضربه و سقوط باعث آن میشود، همچنین پرونیشن و سوپینیشن شدید نیز به کپسول مفصلی و تاندون های اطراف اسیب میزند

برای تشخیص از ورزشکار میخواهیم که آرنج را درزاویه چهل و پنج درجه خم کرده و مچ را خم و انگشتان را باز نگه دارد، در این حالت بروز درد نشان دهنده استرین واسپرین است

درمان در بیست و چهار ساعت اول استفاده از سر ما و فشار و اویزان کردن ساعد به گردن در زاویه چهل و پنج درجه خواهد بود، و بعد از آن استفاده از گرماو بعد تقویت دامنه و قدرت مفصل آرنج است

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

بورسای زائده ارنجی بین پوست و زائده ارنجی است، نسبت به بورسای دیگر بیشتر صدمه میبیند، این بورسا در سطح آرنج زیر پوست قرار دارد، و به همین دلیل در معرض صدمات حاد و مزمن قرار دارد، خصوصا در ضربات مستقیم، در صورت این صدمه تا بیست و چهار ساعت از سرما و فشار استفاده کرد، و بعد از بیست و چهار ساعت از گرما استفاده میکنیم، اگر صدمه مزمن باشد به استفاده از گرمای مداوم احتیاج است

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

آرنج تنیس بازان یا تنیس البو عارضه‌ای دردناک است که در صورت استفاده مفرط از تاندون‌های آرنج، معمولاً در اثر حرکت‌های مکرر مچ و بازو، رخ می‌دهد

آرنج تنیس بازان، برخلاف نام آن، محدود به گروه خاصی نمی‌شود و احتمال بروز آن در هر فردی وجود دارد. نقاشی، قصابی، نجاری و لوله کشی از جمله حرفه‌هایی است که اشتغال در آنها به دلیل لزوم انجام حرکت‌های خاص احتمال ابتلا به این عارضه را افزایش می‌دهد

درد آرنج تنیس بازان یا تنیس البو در اصل در محلی رخ می‌دهد که تاندون‌های عضله‌های ساعد به برآمدگی استخوانی روی خارج آرنج متصل می‌شود. درد گاهی در مچ و ساعد نیز منتشر می‌شود.بیماری تنیس البو می شود

علائم:

آرنج تنیس بازان به درد و حساسیت بخش خارجی آرنج می‌انجامد و گاهی با درد ساعد و پشت دست همراه است

درد آرنج تنیس بازان در بازه‌ای از ناراحتی ملایم در زمان استفاده از آرنج تا درد شدیدی متغیر است که حتی هنگام بی‌حرکت بودن آرنج نیز احساس می‌شود

این درد غالباً در اثر به کار بردن بازو، به ویژه انجام حرکت‌های پیچشی، تشدید می‌شود. حرکت‌های مکرر مچ دست، مانند کشیدن مچ دست و در دست گرفتن اشیاء، نیز به تشدید درد می‌انجامد

بیماران مبتلا به آرنج تنیس بازان معمولاً با علائم زیر مواجه می‌شوند

درد در بخش خارجی ساعد دقیقا زیر ارنج و گاهی به سمت پایین و مچ هم کشیده میشود

درد در زمان بلند کردن یا خم کردن زانو

به هنگام نوشتن یا در دست گرفتن اشیای کوچک مثل خودکار

درد هنگام چرخاندن ساعد

بروز درد و گرفتگی هنگام دراز کردن کامل بازو

علل ایجاد:

آرنج تنیس بازان غالباً پی‌آمد آسیب دیدگی ناشی از استفاده بیش از اندازه است و زمانی رخ می‌دهد که عضله‌ها و تاندون‌های ساعد به دلیل فعالیت مکرر یا سنگین کشیده یا رگ به رگ شود

علت تنیس البو یا آرنج تنیس بازان گاهی اوقات نتیجه برخورد یا ضربه دیدن آرنج است

کشیدگی عضله‌ها و تاندون‌های ساعد، به پارگی جزیی و التهاب در نزدیکی برجستگی استخوانی (اپی‌کندیل خارجی) واقع در بخش خارجی آرنج می‌انجامد

چنانچه عضله‌های ساعد به انجام فعالیت‌های خاصی، چون باغبانی یا تعمیرات، عادت نداشته باشد، ممکن است انجام چنین کارهایی تنیس آرنج بازان را به دنبال داشته باشد. هر چند حتی اگر عضله‌های ساعد به طور مرتب به کار گرفته شود نیز احتمال آسیب دیدگی آنها وجود دارد

فعالیت های ایجاد کننده:

ورزش های راکتی تنیس، بدمینتون، اسکواش

ورزش های پرتابی مانند دیسک و نیزه

استفاده از قیچی باغبانی

به کار بردن قلم مو یا غلطک نقاشی

کار یدی مانند لوله کشی، اجرچینی

فعالیت هایی مانند قیچی یا تایپ کردن که حرکت مکرر و دقیق مچ دست را ایجاد میکند

فعالیت هایی مانند نواختن ویولون

ورزش‌های راکتی، به ویژه در صورت بازی پس از وقفه‌ای طولانی، احتمال ابتلا به آرنج تنیس بازان را افزایش می‌دهد. بااین حال همان طور که قبلاً اشاره شد، این عارضه مختص تنیس بازان نیست و علی‌رغم نامش تنها 5 درصد بیماران مبتلا به آن در واقع تنیس بازی می‌کنند.

تشخیص:

پزشک هنگام معاینه ناحیه آسیب دیده را فشار می‌دهد یا از بیمار می‌خواهد تا آرنج، مچ و انگشتان دست را به روش‌های مختلف حرکت دهد

سابقه پزشکی و نتایج معاینه در بسیاری از موارد اطلاعات کافی جهت تشخیص آرنج تنیس بازان را در اختیار پزشک می‌گذارد. اما اگر پزشک احتمال دهد که عامل دیگری باعث بروز علائم شده است، دستور انجام پرتونگاری (اشعه ایکس) یا دیگر آزمایش‌های تصویربرداری را خواهد داد

درمان:

آرنج تنیس بازان یا تنیس البو خود به خود بهبود می یابد و به مرور زمان بدون هیچ درمانی تسکین خواهد یافت.

اما بهبود این عارضه غالباً چند هفته یا چند ماه زمان می‌برد، چون تاندون‌ها به آهستگی بهبود می‌یابند. آرنج تنیس بازان در بعضی موارد زودتر از یک سال برطرف نمی‌شود

با بهره‌گیری از درمان‌هایی ساده می‌توان درد آرنج تنیس بازان را تسکین داد. مهم‌ترین و مفیدترین اقدام برای درمان درد آرنج در تنیس البو یا آرنج تنیس بازان استراحت دادن به بازوی آسیب دیده و متوقف کردن فعالیت دامن زننده به این عارضه است

با چند بار در روز قرار دادن کمپرس سرد، برای مثال کیسه نخودفرنگی منجمد پیچیده شده در حوله، روی آرنج، هر بار به مدت چند دقیقه، می‌توان درد را تسکین داد

تنها در مواجهه با موارد شدید و مقاوم و نتیجه بخش نبودن روش‌های غیرجراحی به درمان‌های تهاجمی مانند جراحی روی آروده می‌شود

متوقف ساختن یا تعدیل فعالیت‌:

در صورت ابتلا به آرنج تنیس بازان هستید برای درمان باید از انجام فعالیت‌هایی خودداری کرد که موجب کشیدگی تاندون‌ها و عضله‌های آسیب دیده می‌شود.

اشخاص شاغل در حرفه‌هایی که انجام وظایف یدی مانند بلند کردن اشیاء را ایجاب می‌کند، باید از چنین فعالیت‌هایی تا زمان بهبود درد بازو دوری کنند.

به عنوان راهی دیگر می‌توان روش انجام این نوع حرکت‌ها را به گونه‌ای تغییر داد که دست و بازو تحت فشار و کشش قرار نگیرد.

بیمار می‌تواند از کارفرما درخواست کند تا فعالیت‌های تشدید کننده درد را از وظایف وی حذف کند یا آنها را تعدیل کند.

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

مصرف مسکن‌هایی مانند پاراستامول و داروهای غیراستروئیدی ضدالتهاب مانند ایبوپروفن کاهش درد و التهاب ناشی از آرنج تنیس بازان را به دنبال دارد.

داروهای غیراستروئیدی ضدالتهاب به شکل قرص، پماد و ژل موضعی تولید می‌شود. پمادها و ژل‌ها (داروهای غیراستروئیدی ضدالتهاب موضعی) را می‌توان به صورت مستقیم روی ناحیه مشخصی از بدن، مانند آرنج و ساعد، مالید.

برای رفع عارضه‌های عضلانی ـ اسکلتی، مانند تنیس البو یا آرنج تنیس بازان، غالباً داروهای غیراستروئیدی ضدالتهاب موضعی در عوض قرص توصیه می‌شود؛ چون با مصرف آنها می‌توان بدون تحمل عوارض جانبی‌ای چون حالت تهوع و اسهال درد و التهاب را کاهش داد.

بعضی از داروهای غیراستروئیدی ضدالتهاب را می‌توان بدون نسخه پزشک از داروخانه تهیه کرد، اما فروش بقیه این نوع داروها تنها با نسخه پزشک مجاز است. دکتر داروساز یا پزشک عمومی داروی مناسب را تجویز یا پیشنهاد می‌کند.

فیزیوتراپی:

پزشک عمومی گاهی در صورت شدید یا مستمر بودن درد آرنج تنیس بازان، بیمار را به متخصص فیزیوتراپی معرفی می‌کند. متخصص فیزیوتراپی با اتکا به دانش و مهارت خود روش‌های گوناگون را جهت بازیابی حرکت‌های ناحیه‌های آسیب دیده بدن به کار می‌گیرد.

متخصص فیزیوتراپی گاهی روش‌های درمان با دست یا منوال تراپی، مانند ماساژ یا دستکاری، را به منظور کاهش درد و گرفتگی و افزایش جریان خون در بازو به کار می‌گیرد. به علاوه او تمرین‌ها و حرکت‌های اصلاحی مفید را برای متحرک نگه داشتن بازو و تقویت عضله‌های ساعد به بیمار آموزش می‌دهد.

استفاده کوتاه مدت از ارتوزهایی چون مچ بند طبی، بریس، باندهای مخصوص، محافظ یا آتل، نیز مفید است.

تزریق کورتیکواستروئید

تزریق کورتیکواستروئید برای درمان مشکلات عضلانی ـ اسکلتی بسیار دردناک مؤثر است. بااین حال شواهد بالینی اندکی دال بر کارآمد بودن این روش برای درمان آرنج تنیس بازان وجود دارد.

کورتیکواستروئید نوعی دارو حاوی گونه‌های مصنوعی هورمون کورتیزول است

.

تزریق کورتیکواستروئید به طور موقت درد آرنج تنیس بازان را کاهش می‌دهد، اما متأسفانه اثر درازمدت آن ناچیز است.

دارو مستقیماً داخل ناحیه دردناک در اطراف آرنج تزریق می‌شود. گاهی پیش از تزریق، ناحیه مورد نظر جهت کاهش درد به طور موضعی بی‌حس می‌شود.

شاک ویو تراپی:

شاک ویو تراپی درمانی غیرتهاجمی در درمان علائم آرنج تنیس بازان است که در آن امواج شوکی با انرژی بالا از پوست عبور می‌کند تا درد کاهش و حرکت ناحیه آسیب دیده افزایش یابد.

تعداد جلسه‌های درمان به شدت درد بستگی دارد. گاهی از بی‌حسی موضعی برای کاهش درد و ناراحتی در طول درمان استفاده می‌شود.

بر اساس مستندات موسسه ملی بهداشت و تعالی بالینی ، شاک ویو تراپی ایمن است، هر چند گاهی با اثرهای جانبی خفیفی چون کبودی و قرمزی پوست ناحیه درمان شده همراه است.

بر اساس پژوهش‌های انجام شده، شاک ویو تراپی درد آرنج تنیس بازان را در بعضی موارد کاهش می‌دهد. البته با توجه به عدم تأثیرگذاری آن در تمام موارد، پژوهش‌های بیشتری باید انجام شود.

جراحی:

چنانچه آرنج تنیس بازان موجب درد شدید و دائمی بیمار شود، جراحی به عنوان آخرین روش درمان تنیس البو یا آرنج تنیس بازان در نظر گرفته می‌شود. بخش آسیب دیده تاندون جهت تسکین دادن علائم دردناک برداشته می‌شود.

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

کمربند شانه از دو استخوان ترقوه و کتف تشکیل شده، دارای چهار مفصل است به نام جناغی ترقوه ای یا sternoclavicular joint، اخرمی ترقوه ای یا acromioclavicular joint، غرابی ترقوه ای یا cocococlavicular ، و مفصلی که حفره دوری با سر استخوان بازو یا glenohumeral joint را تشکیل میدهد

ترقوه استخوانی باریک است به طول تقریبا پانزده سانت، شکل این استخوان شبیه حرف s لاتین است ، این استخوان حامی قسمت قدامی شانه است، استخوان تر قوه بین استخوان جناغ یا sternum و زائده اخرمی یا acromion استخوان کتف قرار میگیرد. دو سوم استخوان ترقوه محدب و یک سوم ان مقعر است و بیشتر شکستگی های ترقوه در این ناحیه ایجاد میشود، زیرا این ناحیه بسیار ضعیف است ، قسمت سطحی استخوان ترقوه توسط عضلات و بافت چربی پوشیده نمیشود و به همین جهت هدف ضربات مستقیم است

استخوان کتف استخوانی پهن و مثلثی است، که با سر استخوان بازو مفصل میشود، استخوان کتف در قسمت خلفی حفره سینه ی قرار دارد و دارای دو زائده است، که عبارت اند از زائده خاری یا spine proses و زائده غرابی یا coracoid proses . زائده خاری از پشت کتف را به دو ناحیه نامساوی تقسیم میکند، در بالا حفره ای به نام حفره فوق خاری یا supra spinstus تشکیل میدهد در زیر خار کتف حفره عمیق تری به نام حفره تحت خاری یا infra spinatus ایجاد میکند، در قدام کتف زائده قلاب مانندی به نام زائه غرابی یا کوراکوئوید، زائده کوراکوئید به طرف جلو و بالا انحنا دارد، و در جهت خارج حفره گلنوئید است ، حفره گلنوئید سر استخوان بازو در آن قرار میگیرد و با هم مفصل گلنو هومرال میسازند، که در زیر زائده اخرمی یا اکرومیون است، نزدیک سر استخوان بازو دو برجستگی به نام کوچک یا lesser tuberosity و بزرگ یا greater tuberosity وجود دارد، بین این دو برجستگی شیاری وجود دارد که به شیار عضله دو سر بازو معروف است، و تاندون سر بلند عضله دو سر از این محل عبور میکند، کمربند شانه و مفصل شانه تشکیل چهار مفصل را میدهند که قبلا اشاره کرده ایم

عضلاتی که مفصل جناغی ترقوه ای را حمایت میکنند: sabclavius ، sternocleidomostoideus ، sternohyoideus .

مفصل کتف یک مفصل متحرک است و از نوع کروی است، که سر استخوان بازو در گلنوئید قرار میگیرد، در دهانه حفره گلنوئید بافت فیبرو کارتیلاژ باعث عمیق تر شدن این حفره میشود، این مفصل توسط یک کپسول مفصلی احاطه میشود که توسط لیگامنت هایی استحکام بخشیده میشود

سر بلند عضله دو سر بازویی در شیار عضله دو سری استخوان بازو عبور میکند، لیگامنت عرضی بازویی سر بلند عضله دو سر را در شیار عضله دوسری را نگه میدارد، یک سر لیگامنت عرضی بازویی بر روی برجستگی بزرگ و سر دیگر ان بر روی برجستگی کوچک استخوان بازو مینشیند، چندین کیسه زلالی یا بورسا در اطراف مفصل شانه قرار دارد، بورسای زیر زائده اخرمی یا اکرومیون مهمترین کیسه زلالی مفصل شانه است، در هنگام انقباض عضله دلتوئید این بورسا به اسانی اسیب پذیر است ممکن است انقباض عضله دالی این کیسه زلالی را بین خود و زائده اکرومیون پرس کرده و باعث ایجاد اسیب شود

عضلات شانه:

یک سری عضلاتی که وظیفه چرخاندن شانه را دارند و همچنین مسئول هماهنگ کردن حرکت استخوان بازو با حفره گلنوئید هستندو روی برامدگی بزرگ استخوان بازو مینشینند، فوق خاری supraspinatus ، تحت خاری infraspinatus و عضله گرد کوچک teres minor و از طرف دیگر به سطح پشتی استخوان کتف میچسبند، به این عضلات روتیتور کاف میگویند

عضله دو سر بازویی یا biceps femorisهمونطور که از نامش پیداست دارای دو سر اتصالی استسر کوتاه این عضله از روی زائده غرابی یا کوراکوئید شروع شده و سر بلند ان از نزدیک حفره گلنوئید برامدگی استخوان بازو شروع شده و از بین دو برامدگی استخوان بازو عبور میکند، و به استخوان ساعد متصل میشود ، سر بلند این عضله ضخیم ترین تاندون شانه بوده و همان تاندونی است که در ورزش بسیار اسیب میبیند

یکی از عضلات مهم شانه عضله دلتوئید است، یک سر این عضله بر روی زائده اخرمی یا اکرومیون قرار داشته و سر دیگر ان در قسمت بالاو خارج استخوان بازو متصل میشود حرکات اصلی شانه توسط این عضله انجام میشود

دو عضله دیگر روی قسمت بالای استخوان بازو متصل میشود، به اسم سینه ای بزرگ یا pectoralis major و پشتی بزرگ latissmus dorsi ، نیروی این عضلات حرکت چرخش به داخل بازو را ایجاد میکنند، عضله سینه ای بزرگ از استخوان ترقوه و جناغ شروع شده و به برامدگی استخوان بازو متصل میشود، عضله پشتی بزرگ از تاج خاصره لگن قسمت خلفی استخوان خاجی، زائده شوکی مهره های کمری و پنج مهره پایین و روی سه دنده پایینی در کنار قفسه سینه شروع شده و به قسمت بالا و جلو استخوان بازو ختم میشود، مثل سینه ای کوچک یا pectoralis minor و گرد بزرگ یا teres major

عضله سه سر یا triceps از زیر حفره گلنوئید شروع شده و به استخوان زند زیرین ختم میشود

عضله دیگر ذوذنقه ای یا trapezius که هم ثابت کننده کتف و هم بالا برنده ان است، این عضله نقش بسیار مهمی در تقویت شانه دارد

برامدگی های استخوان کتف توسط لیگامنت هایی به هم متصل میشوند، که زائده کوراکوئید رابه اکرومیون، زائده اکرومیون را به ترقوه، و زائده کوراکوئید را به ترقوه متصل میکند

در صدمه شانه شناگر لیگامنت کوراکواکرومیون در معرض صدمه است

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

شکستگی ترقوه: صدمه رایجی در ورزش است، بیش از هشتاد درصد شکستگی ترقوه در یک سوم میانی ان اتفاق می افتد، این قسمت توسط لیگامنتی حمایت نمیشود، علت ضربه مستقیم یا سقوط بر روی بازویی که به طرف خارج امتداد پیدا کرده، ورزشکاری که ترقوه اش شکسته معمولا سرش به سمت ترقوهشکسته خم میشود و چانه اش به جهت مخالف ان نگه میداردترقوه صدمه دیده از ترقوه سالم معمولا پایین تر قرار میگیرد، محل اسیب تورم و تغیر شکل حس میشود

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

معمولا نادر است، ضربه غیر مستقیم که از بازو به این مفصل وارد میشود و یا ضربه مستقیم که به ان وارد میشود، و یا چرخش خلفی بازو در حالتی که بازو به طرف خارج است، مکانیسن صدمه اناست

اسپرین این مفصل دارای سه درجه است، درجه یک درد جزئی و حساسیت کم در هنگام لمس کردن مفصل استرنو کلاویکولار است، دررفتگی ناقص این مفصل تغیر شکل، تورم، عدم توانایی برای نزدیک کردن شانه، و یا جلو اوردن بازو در مقابل سینه، نشانه پاره شدن لیگامنت حمایت کننده مفصل استرنو کلاویکولار است، علائم ذکر شده مربوط به اسپرین درجه دو است

اسپرین درجه سه از همه شدیدتر است، تغیر شکل فاحش استخوان ترقوه در این مفصل تورم و ناتوانی نشانه پارگی کامل لیگامنت استرنو کلاویکولار است و دنده ای ترقوه ای است، اگر تغیر مکان ترقوه در جهت خلفی باشد ممکن است فشار بر روی رگ های خو نی مری و نای وارد اید که در این صورت موقعیتی بین مرگ و زندگی برای مصدوم ایجاد خواه شد

مراقبت اسپرین درجه سه عبارت است از جا انداختن ترقوه و بی حرکت کردن ان، که این بی حرکتی بین سه تا پنج هفته باید تداوم داشته باشد، استفاده از تمرینات توان بخشی نیز استفده شود

اسپرین مفصل اخرمی ترقوه ای یا اکرومیو کلیاویکولار: در فالیت های ورزشی بسیار اسیب پذیر است، ضربه مستقیم و نیرویی که از پایین بر محور عمودی استخوان بازو وارد شود میتواند باعث ایجاد این اسیب شود، این اسیب به سه درجه تقسیم بندی میشود

علائم اسپرین درجه یک احسای در در هنگام لمس محل صدمه دیده و ناراحتی در محل ارتباط ترقوه با زائده اکرومیون، در هنگام حرکت، علائم اشاره شده نشانه کشیدگی ناقص لیگامنت های مفصل مربوطه است

در اسپرین درجه دو، در لیگامت های فوقانی و تحتانی اکرومیو کلاویکولار پارگی ایجاد میشود ، تغیر شکل محسوسی در برامدگی جانب خارجی استخوان ترقوه د رمقایسه با شانه ای که اسیب ندیده صورت میگیرد، در این حالت ورزشکار قادر نیست بازوی خود را کاملا به طرف قفسه سینه خود نزدیک کند و درد در محل صدمه هنگام لمس احساس میشود

اسپرین درجه سه این مفصل کمتر اتفق می افتد، که بیشتر به عنوان در رفتگی تلقی میشود، لیگامنت های اکرومیو کلاویکولار و کوراکو کلاویکولار در این صدمه دچار پارگی میشود، ضربات مستقیم که باعث رانده شدن زائده اکرومیون به طرف پایین، عقب و داخل میشود ممکناست منجر به در رفتگی این مفصل شود از علائم اسپرین درجه سه، تغیر شکل فاحش، درد زیاد در برامدگی سر خارجی استخوان ترقوه، از بین رفتن حرکت و عدم ثبات شانه

درمان و مراقبت از اسپرین درجه سه : به کار گرفتن سرما و فشار برای کنترل خونریزی داخلی، ثابت کردن مفصل توسط بانداژ، و رجوع به پزشک، که احتیاج به چهار تاشیش هفته زمان برای بهبود تارهای صدمه دیده دارد

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

شکستگی بالای استخوان بازو برای اعصاب و رگ های این ناحیه بسیار خطرناک است، چنین شکستگی هایی ممکن است بر اثر ضربه مستقیم، در ر فتگی و سقوط بر روی بازو ایجاد وشد، قسمت هایی که ممکن است دچار شکستگی شوند: گردن تشریحی، برجستگی ها یا گردن جراحی، که بیشتر در محل گردن اتفاق می افتد

بهترین راه تشخیص عکس خواهد بود، علائم آن میتوتند وجود درد زیاد، عدم توانایی برای به حرکت دراوردن بازو، تورم، وجود یک نقطه حساس و تغیر رنگ بافت های سطحی. به خاطر وجو رگ ها در این ناحیه ممکن است با شکستگی بالایی استخوان بازو دچار خونریزی داخلی شود، باید سریع مصدوم را به پزشک ارجا داد و کارهای حمایتی انجام شود که بانداژ وگچ گرفتگی از ان جمله است، و دوران بهبود بین دو تا شیش ماه ممکن است طول بکشد

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

بعد از دررفتگی انگشتان شایع ترین دررفتگی است، دامنه زیاد حرکتی ان را مستعد دررفتگی میکند، اگرثرا رد رفتگی تستخوان بازو به طرف جلو صورت میگیرد، و سر استخوان بازو به زیر زائده کوراکوئید رانده میشود، در درجه بعدی در رفتگی به سمت پایین اتفاق می افتد، و سر استخوان بازو به زیر حفره گلنوئید رانده میشود

که بعد تشخیص باید توسط پزشک متخصص جا اندازی شود و بعد استفاده ار فیزیو تراپی، استفاده از داروهای ضد التهاب مثل ناپروکسن و ایبوپروفن، و دو تا شیش هفته از فعالیت های ورزشی باید دوری شود

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

در ورزشکارانی که حرکت پرتابی دارند، التهاب تاندون بلند عضله دوسر معمول است، این صدمه در تنیس بازان، پرتاب کنندگان نیزه، زیاد اتفاق میافتد، علت ان نیرویی است که مکرر باعث چرخش داخلی استخوان بازو میشود، همچنین در بعضی موارد نیروی فوق باعث تورم مزمن در اطراف پرده سینویال در سر بلند عضله دو سر می شود، حتی ممکن است پارگی لیگامنت عرضی اتفاق بیفتد، لیگامنت ذکر شده سر بلند عضله دور سر بازو را در شیار عضله دو سری نگه می دارد.

وجود در در قسمت قدامی و داخلی شانه از علائم التهاب تاندون بلند عضله دو سر است، یک تا دو هفته استراحت کامل باعث درمان این صدمه به بهترین وجه خواهد شد، استفاده ار حرکات همراه ماساژ کمک به بهبود اسیب میکند

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

بیشتر در ژیمناستیک کارها هنگام فعالیت انفجاری اتفاق می افتد، معمولا پارگی در محل سر بالایی عضله اتفاق می افتد، در هنگام وقوع این صدمه معمولا ورزشکار صدای پارگی را شنیده و درد شدیدی احساس میکند، بعد از پارگی قسمت شکم عضله به صورت برامده درمی اید، ضمنا اگر از ژیمناست خواسته شود که ساعد را بر روی بازو خم کند با ضعف بسیار انجام خواد داد، درمان و موظبت اولیه در چنین مواردی استفاده از سرما برای جلوگیری از خونریزی داخلی ، بی حرکت کردن عضو صدمه دیده توسط بانداژ و رجوع ورزشکار به پزشک، چون در این حالت معمولا به عمل جراحی اختیاج است

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

شانه یخ زده که به عنوان سندروم شانه منجمد نیز شناخته می‌شود، وضعیتی است که با درد شدید و کاهش قابل توجه دامنه حرکت در شانه مشخص می‌شود. این مشکل معمولاً به دنبال آسیب، التهاب یا ابتلا به بیماری‌های دیگر مانند دیابت ایجاد می‌شود و ممکن است چند ماه تا چند سال طول بکشد.

علائم:

درد شدید و مداوم در ناحیه شانه، به‌ویژه هنگام خواب یا انجام حرکات فیزیکی ساده

کاهش تدریجی دامنه حرکت، به ویژه در حرکات بالابردن و چرخش شانه

احساس خشکی و سفتی در شانه، به ویژه صبح‌ها

تشخیص: معاینه بالینی و ای ار ای

درمان: فیزیو تراپی، دارو های ضد التهاب و مسکن، تزریقات: استروئید برای کاهش التهاب، و در موارد خیلی شدید جراحی

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

بورسیت شانه به التهاب کیسه‌های مایع (بورسا) اطلاق می‌شود که در ناحیه شانه قرار دارند و به کاهش اصطکاک میان استخوان‌ها و بافت‌های نرم کمک می‌کنند. این التهاب معمولاً به دلیل انجام حرکات تکراری، فشار یا آسیب ایجاد می‌شود و می‌تواند باعث درد و کاهش دامنه حرکت شود.

علائم:

درد مداوم و تیر کشنده در ناحیه شانه، به ویژه در هنگام حرکت

ورم و حساسیت در ناحیه آسیب‌دیده

کاهش دامنه حرکت و سختی در شانه

تشخیص:

معاینه بالینی برای بررسی علائم و ناحیه آسیب‌دیده

تصویربرداری MRI یا اشعه ایکس برای بررسی وضعیت بورسیت و رد سایر مشکلات

درمان:

استراحت: کاهش فعالیت‌های فیزیکی و استراحت کافی

دارو: استفاده از داروهای ضد التهاب و مسکن برای کاهش درد و تورم

فیزیوتراپی: برنامه‌های تمرینی برای تقویت عضلات و بهبود دامنه حرکت

تزریقات: تزریق استروئید به بورس برای کاهش التهاب

جراحی: در موارد شدید یا مزمن، ممکن است به جراحی برای تخلیه بورس یا ترمیم بافت‌ها نیاز باشد.

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

پارگی روتاتور کاف به آسیب به گروهی از عضلات و تاندون‌ها اشاره دارد که دور مفصل شانه را احاطه کرده و وظیفه حرکت و ثبات آن را بر عهده دارند. این آسیب می‌تواند به دلیل انجام حرکات تکراری، آسیب‌های حاد یا پیری ایجاد شود و منجر به درد مزمن و کاهش دامنه حرکت گردد.

علائم:

درد در ناحیه شانه، به ویژه هنگام بلند کردن بازو

ضعف در شانه و بازو

ورم و حساسیت در ناحیه آسیب‌دیده

کاهش دامنه حرکت و احساس قفل شدن در شانه

تشخیص:

معاینه بالینی برای بررسی علائم و ناحیه آسیب‌دیده

برای بررسی وضعیت تاندون‌ها و عضلات روتاتور کاف

تصویربرداری با اشعه ایکس برای بررسی وضعیت استخوان‌ها

درمان:

استراحت: کاهش فعالیت‌های فیزیکی و استراحت کافی

فیزیوتراپی: برنامه‌های تمرینی برای تقویت عضلات و بهبود دامنه حرکت

دارو: استفاده از داروهای ضد التهاب و مسکن برای کاهش درد و تورم

تزریقات: تزریق استروئید برای کاهش التهاب در تاندون

جراحی: در موارد شدید یا پارگی‌های بزرگ، ممکن است نیاز به جراحی برای ترمیم تاندون باشد

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

سندروم گیرافتادگی شانه به وضعیتی اشاره دارد که در آن تاندون‌های روتاتور کاف بین استخوان بازو و کتف گیر کرده و باعث ایجاد درد و محدودیت حرکت می‌شوند. این مشکل معمولاً به دلیل التهاب یا آسیب به بافت‌های نرم ایجاد می‌شود.

علائم:

درد شدید در ناحیه شانه، به ویژه هنگام حرکات بالا یا چرخش

احساس سفتی و خشکی در شانه

کاهش دامنه حرکت و ناتوانی در انجام حرکات روزمره

نحوه تشخیص:

معاینه بالینی برای بررسی علائم و ناحیه آسیب‌دیده

تصویربرداری MRI یا اشعه ایکس برای بررسی وضعیت تاندون‌ها و بافت‌های نرم

درمان:

فیزیوتراپی: برنامه‌های تمرینی برای تقویت عضلات و بهبود دامنه حرکت

دارو: استفاده از داروهای ضد التهاب و مسکن برای کاهش درد و التهاب

تزریق: تزریق استروئید برای کاهش التهاب در تاندون

جراحی: در موارد شدید یا مزمن، ممکن است به جراحی برای آزاد کردن تاندون‌ها نیاز باشد.

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.

پارگی SLAP یا لابروم شانه به معنای آسیب به غضروف مفصل شانه است که معمولا بر اثر فشار شدید یا آسیب‌های مزمن ایجاد می‌شود. این آسیب می‌تواند به دلیل انجام حرکات تکراری، بلند کردن اشیاء سنگین یا ضربه مستقیم به شانه بروز پیدا کند. این آسیب می‌تواند باعث ایجاد دردهای مزمن و کاهش توانایی حرکت در ناحیه شانه شود.

علائم:

درد و تورم در ناحیه شانه به ویژه در هنگام حرکت یا فشار

تورم و حساسیت در ناحیه آسیب دیده

احساس قفل شدن و یا جابجایی در مفصل شانه

کاهش دامنه حرکت و ضعف در بازو

تشخیص:

معاینه بالینی، استفاده از رادیو گرافی برای بررسی وضعیت استخوانها، استفاده ار ام ار ای برای بررسی وضعیت غضروف و بافت های نرم

درمان:

استراحت، فیزیوتراپی، داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی، درمان های تزریقی مثل تزریق استروئید به مفصل، و در موارد شدید جراحی

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.