تنیس البو

آرنج تنیس بازان یا تنیس البو عارضه‌ای دردناک است که در صورت استفاده مفرط از تاندون‌های آرنج، معمولاً در اثر حرکت‌های مکرر مچ و بازو، رخ می‌دهد

آرنج تنیس بازان، برخلاف نام آن، محدود به گروه خاصی نمی‌شود و احتمال بروز آن در هر فردی وجود دارد. نقاشی، قصابی، نجاری و لوله کشی از جمله حرفه‌هایی است که اشتغال در آنها به دلیل لزوم انجام حرکت‌های خاص احتمال ابتلا به این عارضه را افزایش می‌دهد

درد آرنج تنیس بازان یا تنیس البو در اصل در محلی رخ می‌دهد که تاندون‌های عضله‌های ساعد به برآمدگی استخوانی روی خارج آرنج متصل می‌شود. درد گاهی در مچ و ساعد نیز منتشر می‌شود.بیماری تنیس البو می شود

علائم:

آرنج تنیس بازان به درد و حساسیت بخش خارجی آرنج می‌انجامد و گاهی با درد ساعد و پشت دست همراه است

درد آرنج تنیس بازان در بازه‌ای از ناراحتی ملایم در زمان استفاده از آرنج تا درد شدیدی متغیر است که حتی هنگام بی‌حرکت بودن آرنج نیز احساس می‌شود

این درد غالباً در اثر به کار بردن بازو، به ویژه انجام حرکت‌های پیچشی، تشدید می‌شود. حرکت‌های مکرر مچ دست، مانند کشیدن مچ دست و در دست گرفتن اشیاء، نیز به تشدید درد می‌انجامد

بیماران مبتلا به آرنج تنیس بازان معمولاً با علائم زیر مواجه می‌شوند

درد در بخش خارجی ساعد دقیقا زیر ارنج و گاهی به سمت پایین و مچ هم کشیده میشود

درد در زمان بلند کردن یا خم کردن زانو

به هنگام نوشتن یا در دست گرفتن اشیای کوچک مثل خودکار

درد هنگام چرخاندن ساعد

بروز درد و گرفتگی هنگام دراز کردن کامل بازو

علل ایجاد:

آرنج تنیس بازان غالباً پی‌آمد آسیب دیدگی ناشی از استفاده بیش از اندازه است و زمانی رخ می‌دهد که عضله‌ها و تاندون‌های ساعد به دلیل فعالیت مکرر یا سنگین کشیده یا رگ به رگ شود

علت تنیس البو یا آرنج تنیس بازان گاهی اوقات نتیجه برخورد یا ضربه دیدن آرنج است

کشیدگی عضله‌ها و تاندون‌های ساعد، به پارگی جزیی و التهاب در نزدیکی برجستگی استخوانی (اپی‌کندیل خارجی) واقع در بخش خارجی آرنج می‌انجامد

چنانچه عضله‌های ساعد به انجام فعالیت‌های خاصی، چون باغبانی یا تعمیرات، عادت نداشته باشد، ممکن است انجام چنین کارهایی تنیس آرنج بازان را به دنبال داشته باشد. هر چند حتی اگر عضله‌های ساعد به طور مرتب به کار گرفته شود نیز احتمال آسیب دیدگی آنها وجود دارد

فعالیت های ایجاد کننده:

ورزش های راکتی تنیس، بدمینتون، اسکواش

ورزش های پرتابی مانند دیسک و نیزه

استفاده از قیچی باغبانی

به کار بردن قلم مو یا غلطک نقاشی

کار یدی مانند لوله کشی، اجرچینی

فعالیت هایی مانند قیچی یا تایپ کردن که حرکت مکرر و دقیق مچ دست را ایجاد میکند

فعالیت هایی مانند نواختن ویولون

ورزش‌های راکتی، به ویژه در صورت بازی پس از وقفه‌ای طولانی، احتمال ابتلا به آرنج تنیس بازان را افزایش می‌دهد. بااین حال همان طور که قبلاً اشاره شد، این عارضه مختص تنیس بازان نیست و علی‌رغم نامش تنها 5 درصد بیماران مبتلا به آن در واقع تنیس بازی می‌کنند.

تشخیص:

پزشک هنگام معاینه ناحیه آسیب دیده را فشار می‌دهد یا از بیمار می‌خواهد تا آرنج، مچ و انگشتان دست را به روش‌های مختلف حرکت دهد

سابقه پزشکی و نتایج معاینه در بسیاری از موارد اطلاعات کافی جهت تشخیص آرنج تنیس بازان را در اختیار پزشک می‌گذارد. اما اگر پزشک احتمال دهد که عامل دیگری باعث بروز علائم شده است، دستور انجام پرتونگاری (اشعه ایکس) یا دیگر آزمایش‌های تصویربرداری را خواهد داد

درمان:

آرنج تنیس بازان یا تنیس البو خود به خود بهبود می یابد و به مرور زمان بدون هیچ درمانی تسکین خواهد یافت.

اما بهبود این عارضه غالباً چند هفته یا چند ماه زمان می‌برد، چون تاندون‌ها به آهستگی بهبود می‌یابند. آرنج تنیس بازان در بعضی موارد زودتر از یک سال برطرف نمی‌شود

با بهره‌گیری از درمان‌هایی ساده می‌توان درد آرنج تنیس بازان را تسکین داد. مهم‌ترین و مفیدترین اقدام برای درمان درد آرنج در تنیس البو یا آرنج تنیس بازان استراحت دادن به بازوی آسیب دیده و متوقف کردن فعالیت دامن زننده به این عارضه است

با چند بار در روز قرار دادن کمپرس سرد، برای مثال کیسه نخودفرنگی منجمد پیچیده شده در حوله، روی آرنج، هر بار به مدت چند دقیقه، می‌توان درد را تسکین داد

تنها در مواجهه با موارد شدید و مقاوم و نتیجه بخش نبودن روش‌های غیرجراحی به درمان‌های تهاجمی مانند جراحی روی آروده می‌شود

متوقف ساختن یا تعدیل فعالیت‌:

در صورت ابتلا به آرنج تنیس بازان هستید برای درمان باید از انجام فعالیت‌هایی خودداری کرد که موجب کشیدگی تاندون‌ها و عضله‌های آسیب دیده می‌شود.

اشخاص شاغل در حرفه‌هایی که انجام وظایف یدی مانند بلند کردن اشیاء را ایجاب می‌کند، باید از چنین فعالیت‌هایی تا زمان بهبود درد بازو دوری کنند.

به عنوان راهی دیگر می‌توان روش انجام این نوع حرکت‌ها را به گونه‌ای تغییر داد که دست و بازو تحت فشار و کشش قرار نگیرد.

بیمار می‌تواند از کارفرما درخواست کند تا فعالیت‌های تشدید کننده درد را از وظایف وی حذف کند یا آنها را تعدیل کند.

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.