اسپرین مچ

زیاد اتفاق می افتد، هر نیرویی که شرایط حرکت غیر طبیعی مچ را فراهم کند ممکن است منجر به اسپرین مچ شود. معمول ترین اتفاق سقوط بر روی مچی است که کاملا باز شده پیچیدگی و خم شدن شدید مچ باعث وارد امدن صدمه به بافت های نرم و حمایت کننده میشود، از جمله این بافت ها لیگامنت های خلفی و قدامی است که میزان زیادی از استحکام مچ ناشی از وجود همین لیگامنت هاست، این دو لیگامنت حاوی رگ های اصلی غذا دهنده ی سلول های استخوانی مچ هستند، نتیجه اسپرین مکرر ممکن است منجر به قطع جریان خون و تغذیه استخوان های مچ شود، در مان در مورد اسپرین دوجه یک و دو مچ دست استفاده سرما و فشار حداقل تا بیست و چهار ساعت است و بعد از ان به تدریج بر میزان درمان به وسیله گرما افزود و بد نیست تمرینات قدرتی برای تقویت عضلات دست بلافاصله بعد از اسپرین مچ شروع شود

تذکر: این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان توسط پزشک یا متخصص نیست.